หย่าเหลือเยื่อใย

เมื่อเผลอละเมิดกฎเหล็กของสามีที่ว่า ถ้าท้องต้องทำแท้งสถานเดียว เธอจึงเลือกที่จะหย่าและปกปิดลูกที่เขาจะไม่มีวันได้รับรู้ "นี่เป็นเอกสารมอบทรัพย์สินส่วนตัวครึ่งหนึ่งของผมให้กับคุณ" พบพายจ้องหน้าเขาอย่างเหลือเชื่อ แต่ภายในใจยิ่งเย็นยะเยือกลงเรื่อยๆ เธอกลืนน้ำลายที่มีรสฝาดขมลงคอ เอ่ยถามเสียงสั่น "คุณให้ฉันทำไม" "แลกกับเงื่อนไขข้อเดียว" "เงื่อนไข...อะไร?" หญิงสาวกลั้นใจถามแทบไม่พ้นลำคอ "เอาออกซะ" พบพายตะลึงงัน พยายามจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่นั้น แล้วก็ต้องพบกับความผิดหวังครั้งแล้วครั้งเล่า เมื่อมองไม่เห็นสิ่งอื่นเลยนอกจากความเฉียบขาดอย่างเลือดเย็น "เพื่อเด็กที่คุณไม่ต้องการ คุณกล้าลงทุนขนาดนี้เลยเหรอคะ" "ไม่ต้องสนใจผม แค่คุณได้กำไรก็พอแล้ว" สิรศิลป์พูดหน้านิ่ง ใช่...แค่เซ็นชื่อคลิกเดียว เงินจำนวนมหาศาลก็จะวางกองอยู่แทบเท้า เธอจะกลายเป็นเศรษฐีนีคนใหม่ มีกินมีใช้อยู่อย่างสุขสบายไปทั้งชาติ "แล้วถ้า...ฉันไม่เซ็นล่ะคะ" เธอสบตาเขาอย่างเด็ดเดี่ยว แต่สิรศิลป์ก็ยังเป็นสิรศิลป์ เป็นคนที่ใจทมิฬหินชาติใจไม่เคยเปลี่ยน สีหน้าเขาราบเรียบไม่มีความรู้สึกรู้สมกับสิ่งมีชีวิตที่อยู่ในท้องเธอเลยสักนิด ราวกับเขาไม่ได้ร่วมก่อร่างสร้างเลือดสร้างเนื้อของเด็กคนนี้ขึ้นมาพร้อมๆ กับเธอ "คุณไม่จำเป็นต้องเก็บเขาเอาไว้ให้เป็นภาระ"