ข้าคือประมุขพรรคมาร ไฉนต้องมาแสร้งเป็นดอกบัวขาวเจ้าน้ำตา! เล่ม 2 (จบ)

"ไป๋ลี่" ประมุขพรรคมารหญิงผู้เหี้ยมโหดและมั่งคั่งที่สุดในยุทธภพ กลับต้องจบชีวิตลงอย่างอนาถเพราะสำลักซาลาเปาไส้ไหล! เมื่อลืมตาตื่นขึ้นอีกครั้ง นางกลับอยู่ในร่างของ "ไป๋ลี่จิน" คุณหนูสามแห่งจวนเสนาบดี ร่างใหม่นี้รูปโฉมงดงามปานล่มเมือง ทว่าร่างกายกลับเปราะบางดุจเครื่องเคลือบ เพียงเดินเหินเร็วหน่อยก็หอบหายใจ ครั้นจะใช้วรยุทธ์สังหารคนโฉด ร่างกายก็ประท้วงด้วยความเจ็บปวดเจียนตาย เพื่อเอาตัวรอดจากแม่เลี้ยงใจคดและพี่สาวขี้อิจฉา นางมารเยี่ยงนางจำต้องกล้ำกลืนฝืนทน สวมหน้ากาก "ดอกบัวขาวผู้แสนบริสุทธิ์" ยามถูกด่าทอ…นางเพียงบีบน้ำตา (แต่ในใจจดบัญชีแค้นรอวันชำระทบต้นทบดอก) ยามถูกรังแก…นางแสร้งเป็นลมล้มพับ (ทับอีกฝ่ายให้กระดูกหักเนียนๆ) เบื้องหน้าคือดรุณีน้อยผู้บอบบางน่าทะนุถนอม แต่เบื้องหลังคือเจ้าของกิจการมืดที่กอบโกยตั๋วเงินเข้าคลังมิขาดสาย! ทว่าสวรรค์กลับส่ง "อ๋องฉี" หรือ "ฉีหยาง" อนุชาจอมโหดของฮ่องเต้เข้ามาในชีวิต เขาคือบุรุษผู้มีสายตาดุจพญาเหยี่ยว มองทะลุทุกจริตมารยา! แทนที่จะกระชากหน้ากากนาง เขากลับรุกไล่ต้อนให้นางจนมุม คอยยั่วเย้าให้ "ปีศาจในใจนาง" หลุดออกมาอาละวาด แล้วปรนเปรอนางด้วยกองเงินกองทอง เมื่อ "นางมารในคราบกระต่ายป่วย" ต้องมาปะทะกับ "พยัคฆ์ร้ายจอมเจ้าเล่ห์" (ที่เป็นทาสแมวตัวยง) เรื่องราวความรักที่เต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม แผนการ และความฮาจึงบังเกิด! สุดท้ายแล้วนางจะหอบสมบัติหนีไปเสวยสุข หรือจะพ่ายแพ้ต่อความคลั่งรักของสามีกันแน่