ข้าเป็นนางร้าย...ไยท่านอ๋องวิปลาสถึงตามมายื่นมีดให้ข้าจัดการคนพาล! เล่ม 2 (จบ)

เมื่อวิญญาณสาวจากยุคปัจจุบันทะลุมิติมาเข้าร่าง ‘เสิ่นเจียวเจียว’ นางร้ายเกรดต่ำในนิยายน้ำเน่าที่มีจุดจบคือการถูกประหารเจ็ดชั่วโคตร เพื่อรักษาหัวบนบ่า นางจึงตัดสินใจฉีกบทละครทิ้งกลางงานเลี้ยงฉลองชัย สาดสุราใส่หน้าคู่หมั้นผู้แสนโลเลแล้วประกาศถอนหมั้นต่อหน้าพระพักตร์ เป้าหมายเดียวของนางคือการหอบสินเดิมมหาศาลไปใช้ชีวิตเป็นเศรษฐีนีโสดสวยและรวยมาก ทว่าความใจกล้าและกิริยาอันแข็งกร้าวของนางกลับไปต้องตา ‘เซียวจิ่ง’ หรืออ๋องเก้า อนุชาฮ่องเต้ผู้มีฉายามัจจุราชเดินดิน ชายวิปลาสที่เห็นชีวิตคนเป็นเพียงผักปลา แต่กลับมองเห็นความร้ายกาจของนางเป็นความน่ารักน่าเอ็นดูเสียอย่างนั้น ในขณะที่อดีตคู่หมั้นเริ่มกลับมาตามตื๊อเพราะความเสียดาย และนางเอก ‘ดอกบัวขาว’ เริ่มเผยธาตุแท้ซ้อนแผนทำร้าย เสิ่นเจียวเจียวที่คิดจะหลีกหนีปัญหา กลับถูกอ๋องเก้ากักตัวไว้ในอ้อมกอดแน่น สายตาคมกริบที่เคยอำมหิตยามจ้องมองโลก กลับทอประกายคลั่งรักจนน่าขนลุกพลางยื่นมีดคมปลาบใส่มือนาง “เจียวเจียว เจ้าจะหนีไปไหน หากเจ้าฆ่าพวกมันไม่ไหว เปิ่นหวางจะช่วยจัดการล้างบางพวกมันให้เจ้าเอง” นี่คือเรื่องราวการเอาตัวรอดของนางร้ายสายฟาดที่ดันไปถูกใจอ๋องโฉดสายโหด เมื่อคนศีลเสมอกันมาบรรจบ ความบรรลัยจึงบังเกิดแก่ศัตรูทั่วทั้งวังหลวง!