ชายาข้าคือสตรีหน้าเงิน (แถมด่าเจ็บที่สุดในปฐพี) เล่ม 4 (จบ)

หลิ่วชิงชิง ศัลยแพทย์สาวผู้บูชาเงินเป็นพระเจ้า ต้องทะลุมิติมาอยู่ในร่างพระชายาเอกผู้ถูกลืมแห่งจวนจินอ๋อง ถูกทิ้งขว้างให้เลี้ยงลูกแฝดตามลำพังในตำหนักเย็นอันหนาวเหน็บ แต่นางหาได้แคร์ไม่ งัดวิชาแพทย์ปรุงยาขายในตลาดมืดจนร่ำรวยเงียบๆ โดยมีเป้าหมายยิ่งใหญ่เพียงหนึ่งเดียว "รอสามีกลับมาเซ็นใบหย่า แล้วหอบสมบัติหนีไปเสวยสุข!" ทว่าสวรรค์กลับเล่นตลก เมื่อ จินอ๋อง (เยี่ยเสวียน) แม่ทัพปีศาจผู้เย็นชาเสด็จกลับจากชายแดน พร้อมความสามารถลับที่ไม่มีใครล่วงรู้  "การได้ยินเสียงในใจคน" ภาพเบื้องหน้า หลิ่วชิงชิงถลาเข้ากอดขาแกร่ง บีบน้ำตาร่ำไห้ปานจะขาดใจ "ท่านพี่…ข้าคิดถึงท่านเหลือเกิน ฮึกๆ หัวใจข้าเจ็บปวดรวดร้าวไปหมดแล้ว" แต่สิ่งที่ดังก้องในโสตประสาทของท่านอ๋องกลับสวนทาง “ไอ้แก่หนังเหนียว รีบๆ โยนใบหย่ามาแล้วไสหัวไปซะ ข้าจะรีบไปนับเงิน!” เยี่ยเสวียนถึงกับไปไม่เป็น สตรีจืดชืดที่เขาเคยรังเกียจ แท้จริงแล้วกลับเจ้าเล่ห์ ปากแจ๋ว และงกเงินได้อย่างน่าขัน ซ้ำร้าย เจ้าก้อนแป้งฝาแฝด ที่เขาไม่เคยไยดีกลับฉลาดเป็นกรด แฝดพี่ดีดลูกคิดทวงค่าเลี้ยงดูย้อนหลัง แฝดน้องถือไม้หน้าสามคอยกันท่า จากเดิมที่ตั้งใจจะไล่นางไปให้พ้นหูพ้นตา ท่านอ๋องผู้เกรียงไกรกลับต้องกลายร่างเป็น "พ่อบ้านใจกล้า" หน้าด้านหน้าทนตามง้อเมียที่ในใจด่าเขาว่า "ไอ้โบ้" พร้อมทำทุกวิถีทางให้ลูกแฝดเรียกเขาว่า "ท่านพ่อ" ให้จงได้!