ข้าบังเอิญเก็บสามีได้คนหนึ่ง

เซี่ยหนิงหรงสาวเทื้อประจำหมู่บ้านหนิงอัน นางไร้ญาติขาดมิตร ครอบครัวของนางล้วนตายจากเมื่อห้าปีก่อน ทิ้งน้อง ๆ แฝดชายหญิงไว้ให้เลี้ยงต่างหน้าสองคนไม่มีผู้ใดคิดอยากจะแต่งนางเข้าบ้าน...เพราะไม่อยากจะรับภาระเด็ก ๆ อีกสองคนและตัวนางเองก็ไม่คิดจะออกเรือนเพราะยังมีห่วงรัดคอนั้นก็คือน้อง ๆ ที่ร่างกายอ่อนแอและน่าสงสาร จู่ ๆ วันหนึ่งนางก็ได้ช่วยเหลือบุรุษผู้หนึ่งไว้ เขาไร้ความทรงจำแต่กลับมีพละกำลังมหาศาลซ้ำยังล่าสัตว์เป็นทำอาหารเลิศรสได้ ที่สำคัญเขายังเข้ากับน้อง ๆ ของนางได้อย่างดิบดี มีหรือนางจะปล่อยบุรุษผู้นี้ให้หลุดมือไป... "ท่านล่าสัตว์ได้ทั้งยังทำอาหารเลิศรส มีประโยชน์ไม่น้อยเลย...." "............................." มู่เป่ยเหยียน "ท่านอยากตอบแทนบุญคุณข้ามากนัก...งั้นก็มาเป็นสามีข้าเถอะ"