ทะลุนิยายซอมบี้ทั้งที ฉันขอดูฉากพระเอกก่อนตาย เล่ม 7

หลินรั่วซีเคยคิดว่าแค่มี “คุณค่า” มากพอ สักวันคนเหล่านั้นจะหันกลับมามองเธอ พลังไม้ของเธอทำให้ฐานเทียนกงยื่นมือเข้าหา มอบสถานะ มอบโอกาส และที่ยืนซึ่งผู้รอดชีวิตจำนวนมากไม่มีวันได้ครอบครอง แต่บางครั้ง…สิ่งที่อยากได้ที่สุด อาจไม่ใช่ตำแหน่งในโซนใน และไม่ใช่สายตาชื่นชมจากผู้คนรอบข้าง เมื่อทีมเซียนหลางกลับมาอีกครั้ง เธอจึงเริ่มเข้าใจว่าบางระยะห่าง ไม่ได้เกิดจากพลังที่อ่อนแอกว่า แต่เกิดจากการที่อีกฝ่าย “เลือกกันเอง” ไปแล้ว โลกหลังวันสิ้นโลกไม่ได้โหดร้ายแค่ซอมบี้ บางครั้ง สิ่งที่เจ็บที่สุด คือการยืนอยู่ใกล้คนที่เคยเอื้อมถึงได้ แต่กลับเดินเข้าไปไม่ได้อีกแล้ว