อย่าหาว่าคุณหนูสามเช่นข้าร้ายกาจ เล่ม 2 (จบ)

เพราะมารดาหนีตามชายชู้หลังจากคลอดนางกับน้องชายฝาแฝดได้เพียงวันเดียว นับจากนั้นชีวิตของ หลิวจื่อเหลียน ก็พบกับความลำบากมาตั้งแต่จำความได้ แม้จะมีท่านย่าเลี้ยงดูแต่บ่อยครั้งนางถูกพี่น้องในจวนพากันรังแก มารดาเลี้ยงและเหล่าอนุภรรยาพากันเบือนหน้าหนี ต้องปกป้องน้องชายฝาแฝดที่เจ็บป่วยบ่อยครั้ง ในชีวิตนี้นางไม่เคยปรารถนาสิ่งใดนอกจากความสุขสงบ แต่ดูเหมือนการคงอยู่ของนางจะเป็นเสี้ยนหนามตำใจคนในจวนมากเกินไป แทนที่พวกเขาจะทำเป็นไม่เห็นและปล่อยให้นางได้ใช้ชีวิตอยู่กับน้องชายจนวาระสุดท้าย กลับสร้างเรื่องราวให้นางตกหลุมพรางซ้ำแล้วซ้ำเล่า น้องชายต้องมารับเคราะห์จนเจ็บป่วย แทนที่บิดาจะยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือกลับหมางเมินมองพวกนางพี่น้องราวคนแปลกหน้า หลิวจื่อเหลียนจำได้ขึ้นใจยามมองน้องชายในอ้อมกอดหมดลมหายใจ นางร่ำไห้น้ำตาเป็นสายเลือด สาปแช่งพวกมันทุกคนขอให้ทุกคนในตระกูลหลิวฉิบหายวายวอด หลังจากฝังศพน้องชายไร้งานศพของบุตรชายสายตรงเช่นจวนอื่นหลิวจื่อเหลียนคิดเอาคืนความพวกนี้ แต่ช้าไปเสียแล้ว… นางตกไปอยู่ในกลลวงของบิดาผู้ให้กำเนิด เขาสละนางทิ้งอย่างง่ายดายเพียงเพื่อเอาใจองค์ชายรอง เพื่อแสดงให้เขาเห็นว่าสนับสนุนและอยู่ข้างเดียวกันจึงส่งบุตรีคนโปรดอย่าง หลิวเหว่ยอิ๋ง ไปเป็นพระชายารอง และส่งบุตรีแสนชังเช่นนางไปเป็นแพะรับบาป! เมื่อต้องโทษประหารนางรู้ซึ้งถึงความอ่อนแอของตัวเอง เพราะขลาดเขลาเกินกว่าจะลุกขึ้นสู้จึงได้อยู่ในสภาพน่าสังเวชเป็นต้นเหตุทำให้น้องชายต้องตกตาย หลิวจื่อเหลียนหลงไปอยู่ในวังวนความแค้น โกรธตนเองจนถึงขั้นกระอักเลือกก่อนวันประหารมาถึง ทว่านั่นเป็นเพียงจุดเริ่มต้น… เพราะลืมตาอีกครานางกลับมาอยู่ในจวนหลิวยามตนเองมีอายุสิบสองขวบปีอีกครั้ง เมื่อได้โอกาสหวนคืนจึงขอตามจองล้างจองผลาญพวกมัน จะทำทุกหนทางให้ตระกูลหลิวพังพินาศย่อยยับ ตระกูลโสมมเช่นนี้ควรจะฉิบหายวายวอดหายไปจากแผ่นดิน กลิ่นเลือดชั่วที่คละคลุ้งช่างหวานหอมสำหรับนางเหลือเกิน…. จากนี้พวกมันจะได้รู้ซึ้งทุกความเจ็บปวดที่นางเคยเผชิญและอย่าหาว่าคุณหนูสาม >> เล่ม 2 (จบ)