ย้อนเวลาพลิกชะตาสกุลโม่

"จะตายก็ตายไม่ได้ จะมีชีวิตอยู่ต่อไปก็เจ็บปวดเกินกว่าคนตาย... ชีวิตของข้านี่มัน... ช่างน่าเวทนาจริงๆ" ****** "อึก...." สวบ!!! เลือดสีแดงฉานไหลออกมาจากมุมปากของเผยเฉิงอวี้ ก่อนที่เขาจะได้เห็นว่าคนที่ลงมือเป็นใครที่เขารู้จักเป็นอย่างดี "อึก... อี้เซวียน เจ้า..." "มีดเล่มนี้... ข้าขอสนองให้กับชีวิตที่รุ่งโรจน์ของเจ้าและสามี... ฮึ รู้สึกอย่างไรบ้างหรือ... ชื่นฉ่ำกับความสุขมากใช่หรือเปล่า..." "อึก... เจ้า... ทำไม..." "ทั้งๆ ที่ข้าต้องทนกับความทุกข์ระทมจนอยากตาย แต่ว่าเจ้ากลับกำลังมีความสุขจนน่าอิจฉา...ทำไมกัน... ทำไมข้าที่แต่งงานกับคนที่ตั้งใจเลือกแล้ว ถึงแพ้ให้กับคนอย่างเจ้าได้... ทำไม... ทำไม..." "อึก... อึก..." "ทั้งๆ ที่ข้าเกิดในครอบครัวสายหลัก แต่ทำไมข้าถึงสู้คนที่เกิดในครอบครัวสายรองอย่างเจ้าไม่ได้สักอย่าง! ทำไมกัน!" "...." "ตายซะเถิดนะเฉิงอวี้ อย่ามีชีวิตอยู่ต่อไปเลย เพราะทุกลมหายใจของเจ้ามันยิ่งตอกย้ำว่าข้าแพ้... แพ้ให้กับคนต้อยต่ำอย่างเจ้า" พึ่บ! ตู้ม!!!