หออาชาไนย : พ่อค้าความตาย | หอฝึกอาชาไนย! (เล่ม 7)

‘หอฝึกอาชาไนย’ ไม่เคยขาดแคลนผู้แข็งแกร่ง! ในแต่ละปีจะมีผู้ถูกจัดเป็นตัวอันตรายสูงสุดอยู่เสมอ อย่างเช่นปีนี้ คนหนึ่งสามารถปลุก ‘ร่างภูตสายฟ้า’ คนหนึ่งได้รับฉายาว่า ‘แม่มดกิ้งก่าเพลิง’ และอีกคนหนึ่งกลับถือครอง ‘ศัสตราเทพ’ ทั้งสามถูกส่งแยกไปคนละวงแหวน เพื่อไม่ให้ผู้มีพลังอันตรายปะทะกันจนกลายเป็นสมรภูมิเลือด ซึ่งแม้แต่ครูฝึกก็อาจระงับไม่ทัน ระบบคัดกรองนี้ถูกใช้และปรับปรุงมาหลายรุ่น จนกระทั่ง... ผู้คุมกฎเปิดแฟ้มประวัติของมนุษย์ธรรมดาผู้หนึ่ง เขาไม่มีสายเลือดพิเศษ ไม่ได้รับพรจากเทพ และไม่มีอำนาจใดติดตัวมาตั้งแต่กำเนิด ทว่ารายงานข่าวกรองของเขากลับหนาราวกับ ‘อัตชีวประวัติ!’ วีรกรรมบนลานประลอง เครือข่ายในตลาดผี และสัญญายมโลกที่เขาถือครอง ตอกย้ำให้เห็นว่าความอันตรายของเด็กคนนี้ไม่ได้อยู่ที่พลังทำลายล้าง… หากแต่อยู่ที่ 'ปัญญา' ของอดีตทนายความและ 'พ่อค้าความตาย' เมื่อเกณฑ์เดิมไม่สามารถจัดเขาไว้ร่วมกับใครได้ และการปล่อยให้เขาเข้าไปอยู่ท่ามกลางผู้มีพลังอันตรายคนอื่นอาจสร้างปัญหาเกินควบคุม ผู้ใหญ่จึงตัดสินใจเปิดวงแหวนที่ 4 ขึ้นมาเป็นการเฉพาะ! พร้อมประเคนภาระเป็นผู้เข้าฝึกหนึ่งพันคนซึ่งถูกระบบจัดว่าอ่อนแอที่สุด บางคนยังสร้างตาน้ำไม่ได้ บางคนมีสายเลือดเก่าซึ่งไม่เคยได้รับการฝึก และบางคนพึ่งก้าวเข้ามาสู่โลกของผู้ฝึกเวทมนตร์... กลุ่มคนที่ถูกค่ายดูแคลนว่าเป็นเพียง 'วงแหวนลูกหมู' เป้าหมายไม่ได้มีเพียงการแยกเพียรออกจากวงแหวนอื่น แต่คือการใช้เขาฝึกคนหนึ่งพันชีวิตให้กลายเป็นกำลังที่หอฝึกสามารถนำไปใช้งานได้ ถ้าเพียรฝึกคนเหล่านั้นไม่ได้ ภาระหนึ่งพันชีวิตก็จะกลายเป็นโซ่ตรวนถ่วงรั้งเขาไว้เสียเองจนจบหลักสูตรสองปี! แต่เหล่าผู้คุมกฎอาจมองข้ามความย้อนแย้งของแผนการนี้ เพราะสำหรับพ่อค้าความตายที่มองทุกอย่างเป็นโอกาส... ไม่มีทรัพยากรใดบนโลกไร้มูลค่า! การมอบคนหนึ่งพันคนให้ผู้ที่อันตรายที่สุดดูแล ตกลงแล้วมันคือการสร้างโซ่ตรวนเพื่อกักขัง... หรือเป็นการประเคนกองทัพให้เขาเริ่มสร้างกันแน่!? _______________________________ [ ระดับพลัง ] - สร้างภาชนะ - บ่อน้ำตาน้ำ - ลอกบึง - ดุจคลอง - บรรจบแม่น้ำ - พบสมุทร - ดุจเทพ --[ แฟนตาซีไทยร่วมสมัย | นิยายชุด 12 ภาค เขียนจบแล้ว ]--