มนตราศิลาอาถรรพ์: พันธนาการสามจ่าฝูง

แสงจันทร์สีเลือดเบื้องบนดูเหมือนจะทอประกายเข้มขึ้นเรื่อยๆ ราวกับจะตอบรับพิธีกรรมศักดิ์สิทธิ์ที่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น กลิ่นอายความดิบเถื่อนของสามอัลฟ่าหนุ่มบดบังทัศนียภาพรอบกายของอัย จนหมดสิ้น สมองของนักโบราณคดีสาวพยายามสั่งการให้หาทางหนีทีไล่ แต่ทว่าร่างกายกลับทรยศ มันอ่อนเปลี้ยลื่นไหลไปตามแรงอารมณ์ที่ถูกปลุกปั่น "อื้อ... ปล่อย..." เสียงประท้วงของไอรดาแผ่วเบาจนแทบกลายเป็นเสียงคราง เมื่อ โรม จ่าฝูงหนุ่มใช้ฝ่ามือหนาช้อนท้ายทอยของเธอขึ้นมา รับจุมพิตที่ดุดันและเอาแต่ใจ ลิ้นหนากวาดต้อนชิมความหวานในโพรงปากของหญิงสาวต่างมิติอย่างกระหาย สัมผัสรุนแรงนั้นทำเอาไอรดาสมองขาวโพลน มือเล็กที่เคยพยายามจะเอื้อมไปหยิบอุปกรณ์ในเป้สนามกลับเปลี่ยนเป็นขยำแผงอกแกร่งของเขาเพื่อหาที่ยึดเหนี่ยว "อืม... หวานเหลือเกิน" โรมผละริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่ง นัยน์ตาสีทองของเขาลุกโชน "กลิ่นพฤกษาจากตัวเจ้า มันกำลังทำให้พวกเราคลั่ง"