เล่ม 2 — ตาข่ายครอบเมือง

สำนักหยกขาวเล็กเกินไปแล้ว เว่ยจื้อหยานหันสายตาไปที่เมืองชิงเหอทั้งเมือง — เส้นทางภาษีที่สูงผิดปกติ พ่อค้าที่มีบัญชีสองเล่ม และเจ้าเมืองซือหม่าปินผู้ยักยอกส่วยส่งขุนนางถึงเมืองหลวง ทีละคน ทีละความลับ ตาข่ายของเขาแผ่คลุมเมืองจนแทบไม่มีใครรู้ตัว พร้อมกันนั้น **หอคอยแห่งความเงียบ** ก็เปิดประตูให้เขาเป็นครั้งแรก ห้องหน้ากาก ห้องแผนที่ ห้องความเงียบ — และห้องกระจกที่บังคับให้เขาเผชิญหน้ากับตัวเองอีกคน แต่ในคืนหนึ่ง สายสืบสามคนของเขาถูกตัดพร้อมกัน ข้อมูลที่เขาเชื่อมาตลอดสองเดือน เป็นของปลอมทั้งหมด **มีคนที่เล่นเกมข้อมูลเก่งพอๆ กับเขาอยู่ในกระดานนี้ — และคนคนนั้นขยับก่อน**