เมื่อโชคชะตากำหนดให้ฉันเป็นนางร้าย

ฉันไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตของ ‘มัลลิกา เลิศวัฒนกุล’ หญิงสาวผู้เพอร์เฟกต์ที่เกิดมาบนกองเงินกองทอง มีการศึกษาที่ดีเยี่ยม และหน้าตาสวยเด่นไม่เป็นสองรองใครในปฐพีผู้นี้ จะต้องมารับรู้ความจริงสุดช็อกว่า... ตัวเองเป็นแค่ ‘นางร้าย’ ในนิยายของใครบางคน! ฉันนี่นะคือนางร้าย! แถมจุดจบในกระดาษยังอนาถจนรับไม่ได้... และคนที่จะทำให้ฉันต้องเจอกับหายนะนั้น ก็ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็น ‘พ่อพระเอก’ ของเรื่อง พ่วงตำแหน่ง ‘คู่หมั้น’ คนปัจจุบันของฉันอย่าง ‘คิรากร ปัญจรักษ์โภคิน’ นักธุรกิจหนุ่มไฟแรงคนนั้นนั่นเอง ส่วน ‘แม่นางเอก’ น่ะเหรอ? ก็คือแม่เลขาสาวสุดอ่อนหวาน ไร้เดียงสา อย่าง ‘พริมา เกียรติวีระ’ ยังไงล่ะ แค่วันแรกที่ฉันบินกลับจากต่างประเทศหวังจะมาเซอร์ไพรส์คู่หมั้นที่ไม่เคยติดต่อกันเลยตลอดสองปี ภาพแรกที่เห็นกลับเป็นเขากำลังประคองแม่เลขาสาวเข้าออฟฟิศอย่างทะนุถนอม พร้อมหันมาตะคอกใส่ฉันอย่างเย็นชา “ถ้าจะมาสร้างปัญหาแบบนี้... ก็กลับไปซะ!” พอกันที! ในเมื่อรักกันปานจะกลืนกินขนาดนั้น ‘นางร้าย’ คนนี้จะยอมหลีกทางให้เอง! “นี่อะไรมิน... พี่ถามว่านี่คืออะไร” “มินอยากถอนหมั้นค่ะ ส่วนแหวนวงนี้ พี่คิมจะเอาไปประเคนให้ผู้หญิงคนไหนต่อ... มินก็ไม่สน!” ฉันคิดว่าการสะบัดบ๊อบตัดสัมพันธ์ เพื่อเปิดทางให้พ่อพระเอกได้แฮปปี้เอนดิ้งกับแม่นางเอก จะช่วยให้ฉันหลุดพ้นจากโศกนาฏกรรมพวกนั้นได้เสียที แต่ไฉน... เหตุการณ์มันกลับตาลปัตรไปหมด! “ไม่คิดเลยว่าวันนี้จะได้มาเห็นคู่หมั้นตัวเองนั่งเริงร่ากินข้าวกับผู้ชายคนอื่น” ฮัลโหลคุณพระเอก! เราถอนหมั้นกันไปแล้วนะคะ แล้วสายตาหึงหวงหน้ามืดตามัวนี่มันคืออะไร! “เตรียมตัวรับเอาไว้ด้วยนะ เพราะมันเก็บมานานมาก... นานจนพี่แทบคลั่ง” ยิ่งไปกว่านั้น... ไอ้น้ำเสียงทุ้มพร่าชวนใจสั่นที่แอบมากระซิบข้างหูฉันทุกวันนี่มันเกิดอะไรขึ้น! จากพระเอกสายซึนหน้านิ่งผู้แสนดีของนางเอก ไหงจู่ ๆ ถึงกลายร่างเป็นเสือคลั่งรักที่คอยตามดักตามเกาะติดนางร้ายอย่างฉันไม่ยอมปล่อยแบบนี้ล่ะ! หรือฉันทำอะไรผิดพลาดไปตรงไหน... ใครก็ได้ช่วยบอกที! แต่บอกไว้ก่อนนะ... ถึงเนื้อเรื่องจะเปลี่ยนไปยังไง ฉันก็ไม่มีวันเป็นนางเอกหรอก เพราะโชคชะตากำหนดมาแล้วว่า ฉันต้องเป็นนางร้ายที่เริ่ดและรวยที่สุดในปฐพีต่างหากล่ะ!