ภริยาไร้ใจ

“เด็กแพรรึ? ลูกสาวฉัน เลือดชั่วฝ่ายหล่อน ไม่มีเกียรติใด ๆ จะมาเสนอหน้าเป็นลูก” “อย่าพูดแม้แต่คำเดียวคุณพลอย...อย่าไถ่ถามว่าฉันรักหล่อนและลูกบ้างไหม หล่อนก็รู้ดีอยู่แก่ใจ ว่าฉันสู่ขอหล่อนมาทำไม” ไม่เคยมีวันไหน ที่น้ำเสียงเขาจะนุ่มนวลน่าฟัง เขาทำให้เธอรู้สึกผิดบาปที่โชคชะตาพาเธอให้มาเป็นคนของเขา คนที่เขาไม่เคยคิดจะรัก “เจ้าคุณ...สู่ขอฉันมาย่ำยีให้สาสมแก่ใจ ตายลงเมื่อไหร่ นั่นแหละถึงหมดเวรหมดกรรมกันสักที” “เออเหนอ...หล่อนนี่ช่างคิดเสียจริง หล่อนรู้ได้ยังไง ว่าเมื่อหล่อนตายลงแล้ว ฉันจะไม่ตามไปกักขังหล่อน จดจำเถิดคุณพลอย " “ฉันจะตามหล่อนไปทุกชาติภพ จองจำให้หล่อนอยู่ในสถานภาพเมีย ที่ผัวไม่เห็นใจ!”