ภริยาตัวแทน

“แม้น้องจะท้อง พี่กริช...ไม่สิ เจ้าคุณก็ไม่คิดจะรักฉัน แม้สักขณะเดียวก็ไม่งั้นรึคะ?” “ไม่แม้สักขณะเดียว...ไม่มีทางในชาตินี้” ถ้อยน้ำคำของเขาเหมือนหอกแหลมที่วิ่งฉิวเข้ามาปักกลางหัวใจ พาให้หญิงสาวสะอึกไปถึงทรวง “และหล่อนจงอยู่อย่างเจียมตัว! อย่าได้เสนอหน้าจะมามีลูกกับฉัน!” “ถ้าเช่นนั้นฉันก็พอแล้วเหมือนกัน...เราหย่ากันเถิดค่ะ” หย่ากันคราวนี้ เธอจะไปให้สุดหล้าฟ้าเขียว แม้แผ่นดินเดียวก็ไม่ต้องร่วมเหยียบกันอีก “นี่แหนะแม่ปิ่น...หล่อนช่างหวังอะไรลม ๆ แล้ง ๆ หล่อนจงอยู่ที่นี่เป็นเมียเอกของฉันตลอดไปจนกว่าหล่อนจะตาย" “อยู่อย่างเมียตัวแทนที่ฉันชังน้ำหน้ายิ่งกว่าอะไร!”