ภริยาที่ชัง

“หล่อนจงวางลูกฉันลงเดี๋ยวนี้! ถ้าจะไปก็ไปแต่ตัว” ถ้อยน้ำคำของเขาแทงลึกบีบคั้นให้หัวใจร้าวระบมสั่นไหวอยู่ในทรวง เธอไม่มีวันขมขื่นถึงเพียงนี้หากผู้ชายคนนี้ไม่เคยอยู่ในหัวใจเธอ “หนูนิดเป็นลูกสาวฉัน แกไม่เคยเป็นลูกเจ้าคุณเหมือนที่เจ้าคุณไม่เคยคิดว่าแกเป็น หนูนิดไม่เคยมีพ่อ” “อย่ามาถือดี! คนอย่างหล่อนไม่มีสิทธิ์เป็นแม่ใคร ไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะเป็นเมียใครเสียด้วยซ้ำ วางเด็กลงแล้วไปเสียตามทางของหล่อน” “ถ้าหล่อนยังไม่วางลูกฉันลง ฉันจะล่ามโซ่หล่อนไว้ให้เหมือนนกที่ฉันขังกรง!”