สามมีเลวแต่ข้ามีลูกหัวปีท้ายปีเล่ม2

"อ๊ะ... ท่านหมอ... เบาๆ สิเจ้าคะ..." นางครางเสียงหวานหวิว จงใจขยับตัวบิดเร่าเล็กน้อยให้สัดส่วนโค้งเว้าปรากฏชัดเจนยิ่งขึ้น แต่หลี่มู่เฉินกลับจ้องมองเพียง รอยเย็บ ราวกับช่างไม้ที่กำลังตรวจดูรอยต่อของแผ่นกระดาน! "แผลสมานตัวได้ดีมากขอรับ ไม่มีอาการบวมแดง ไม่มีหนองติดเชื้อ แสดงว่าร่างกายของคุณหนูฟื้นฟูได้ดีเยี่ยม" หลี่มู่เฉินปิดผ้าพันแผลกลับเข้าที่เดิมอย่างรวดเร็ว