เมื่อฉันหวนคืนสู่ยุค80'เล่ม2

ภาพข่าวในหนังสือพิมพ์เมื่อสองเดือนก่อนยังคงชัดเจนราวกับเพิ่งเห็นเมื่อวาน ภาพของ โจวเต๋อหมิง ที่ยืนเคียงคู่กับ หยางลู่ลู่ ผู้หญิงที่เพียบพร้อมคนนั้น... รอยยิ้มของเขาในภาพนั้นช่างดูสง่างามและเหมาะสมกับโลกใบนั้นเหลือเกิน โลกที่ไม่มีแม่ค้าขายผักดองอย่างเธอเข้าไปเกี่ยวข้อง ‘คุณคงลืมฉันแล้วสินะ... คุณคงมีความสุขอยู่ในแสงสีของปักกิ่ง คุณคงลืมคำสัญญาในกระท่อมร้างคืนนั้นไปหมดแล้ว’ ความน้อยเนื้อต่ำใจกัดกินหัวใจจนเป็นแผลเหวอะหวะ เธอเคยหวัง... หวังลมๆ แล้งๆ ว่าเขาจะส่งจดหมายมา หวังว่าเขาจะแอบมาหา หรืออย่างน้อยที่สุด หวังว่าเขาจะยังจำได้ว่ามีผู้หญิงคนหนึ่งรอเขาอยู่ที่นี่ แต่ความเงียบงันตลอดสามเดือนที่ผ่านมา คือคำตอบที่ชัดเจนที่สุด เขาเลือกแล้ว... และเขาไม่ได้เลือกเธอ