ย้อนเวลาครั้งนี้ท่านพ่อต้องรอด

ซุนหนิงลี่ได้ย้อนกลับมาในอดีตอีกครั้ง แต่มันเป็นช่วงที่พิษเริ่มแฝงอยู่ในตัวท่านพ่อแล้ว หนิงลี่เนื้อตัวเย็นวาบ ในเวลานี้บิดาของนางยังไม่รู้ตัวสักนิดว่ากำลังถูกใครบางคนแอบวางยาทีละน้อย นางนึกย้อนถึงชาติก่อน พิษนี้ไร้สีไร้กลิ่น หมอหลวงในราชสำนักไม่เคยตรวจพบจนกระทั่งสายเกินไป มีเพียงคนเดียวในแผ่นดินนี้เท่านั้นที่รู้จักวิธีถอนพิษชนิดนี้ นั่นคือหมอเทวดาหลิ่วแห่งเขาโอสถ "หนิงลี่ เป็นอะไรไปลูก ตัวเกร็งเชียว" ซุนเทียนหยวนเอ่ยถามด้วยความห่วงใยเมื่อรู้สึกถึงอาการสั่นของลูกสาวตัวน้อย หนิงลี่สูดหายใจเข้าลึก ซ่อนความแค้นและความโกรธเกรี้ยวไว้ใต้แววตาบริสุทธิ์ของเด็กห้าขวบ นางส่งรอยยิ้มไร้เดียงสาให้บิดา พร้อมกับซบลงที่อกกว้างอีกครั้ง "หนิงลี่รักท่านพ่อเจ้าค่ะ..." . . นางรู้ดีว่าหมอเทวดาหลิ่วเป็นคนดื้อรั้นราวกับหินผา การจะให้ชายแก่ผู้นี้เปลี่ยนใจด้วยคำพูดเพียงไม่กี่คำนั้นเป็นไปไม่ได้เลย แต่นางก็รู้เช่นกัน... ว่าหมอเทวดาหลิ่วมีศิษย์เอกอยู่คนหนึ่ง! เด็กหนุ่มอัจฉริยะผู้สืบทอดวิชาแพทย์ทั้งหมดของเขา ชายหนุ่มผู้ที่จะกลายเป็นหมออัจฉริยะในอนาคต และที่สำคัญที่สุดชาติก่อนหมอเทวดาหลิ่วรักและภาคภูมิใจในตัวศิษย์คนนี้ยิ่งกว่าสิ่งใด หากนางทำให้ศิษย์เอกผู้นั้นยอมช่วยรักษาบิดาได้ อาจารย์หรือจะกล้าขัด! หนิงลี่เหลียวหลังกลับไปมองเรือนไม้ไผ่ที่เงียบสงบอีกครั้ง รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ฉายแวววูบหนึ่งบนใบหน้าไร้เดียงสา กู้เสวี่ยหยาง... ศิษย์พี่ในอนาคตของข้า ในเมื่อตาแก่หลิ่วไม่ยอมรักษา เช่นนั้นข้าก็จะเบนเป้าหมายมาที่เจ้าแทน! เตรียมตัวรับมือซาลาเปาน้อยคนนี้ไว้ให้ดีเถิด!