รสคำนึง

หัวใจสองดวงโคจรมาพบกันเพราะกะเพราหนึ่งจาน ฉัตรชนกเติบโตมาใต้เงาของพ่อกับแม่ซึ่งเป็นเชฟชื่อดัง คำ ‘รสมือเหมือนแม่’ สำหรับเธอนั้น คือกรอบหนามที่ทิ่มแทงความภูมิใจและตัวตนตลอดเวลา กระทั่งวันหนึ่งเธอได้พบกับอลินยา ลูกค้าสาวแสนสวยที่ตามหารสกะเพราที่ติดค้างในความทรงจำ และตั้งแต่นั้น การได้พบกันก็ทำให้ทั้งสองค้นพบรสชาติที่ตรงใจ “ยายเชฟรังแตนเอ๊ย! คอยดูนะ ฉันจะไม่มาเป็นลูกค้าร้านนี้อีกเลยตลอดชีวิต”