หวนกลับมาครานี้ท่านจะไขว่คว้าข้าไม่ได้อีก

เมิ่งลี่เจียวเคยเป็นสตรีคนเดียวที่อยู่ข้างกายโยวอ๋องมาหลายปี ความโปรดปรานที่ได้รับทำให้นางเย่อหยิ่งถือดี นางเชื่อมาตลอดว่าตราบใดที่ท่านอ๋องยังต้องการนาง ไม่ว่าไร้สถานะเพียงใดในพระทัยก็ยังมีที่ว่างให้นางเสมอ แต่เมื่อองค์หญิงต่างแคว้นก้าวเข้ามาในชีวิต นางถึงได้รู้ว่าเมื่อถึงคราวต้องเลือก คนที่เขาปกป้องไม่เคยเป็นนาง ห้วงสุดท้ายของชีวิตจึงเข้าใจเสียทีว่าความภักดีของนางตลอดหลายปีไม่เคยมีค่าพอให้คนผู้นั้นหันกลับมา ชาตินี้นางไม่คิดรอคอยตำแหน่งข้างกายผู้ใดอีก เมื่อเขาเลือกสตรีอื่นนางก็ยินดีจากไป ใต้หล้านี้จะไม่มีสตรีผู้นั้นให้เขาเหยียบย่ำน้ำใจได้อีก หากในใจบุรุษผู้หนึ่งมีสตรีเพียงคนเดียว ต่อให้สตรีใดก้าวเข้ามาก็คงไม่เบียดอีกคนออกไปได้ง่ายดายเพียงนี้ ความโปรดปรานที่ไม่มีแม้แต่ตำแหน่งอนุชายา นางไม่ต้องการมันอีก ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนิยายของไรท์นะคะ