ท่านโปรดวางใจข้าไร้เยื่อใยแล้ว

คำโปรย สตรีเช่นนางรักได้ ก็เลิกได้ ถึงแม้หนทางเดียวที่จะเดินจากเขาไปจะมีเพียงความตาย นางก็ยินยอมที่จะละทิ้งลมหายใจ ทว่าในยามที่เห็นนางทอดร่างแทบสิ้นใจ เหตุใดอ๋องปีศาจผู้หยิ่งผยองเช่นเขาจึงแทบสิ้นสติ บัดนี้แล้วจะเสแสร้งให้ใครดู "ความรักที่มาช้า ไม่มีค่าให้เอ่ยถึง เก็บความในใจของท่าน ไปให้สตรีผู้นั้นเถิด ข้าไม่ต้องการ!..."