ตราบสิ้นคำว่ารอ

เจ้าบอกให้ข้ารอ...ข้าก็รอ” ตลอดสิบสี่คืน “ยี่หวา” ฝันถึงหญิงสาวในเรือนไทย ผู้เรียกเธอด้วยชื่อที่ไม่ใช่ชื่อของเธอ—แม่ลำดวน จากความฝันที่คิดว่าเป็นเพียงภาพหลอน กลับค่อย ๆ กลายเป็นความจริง เมื่อดอกลำดวนที่ไม่ควรมีอยู่ ปรากฏขึ้นข้างเตียง พร้อมความทรงจำของหญิงสาวอีกคนที่เคยให้คำสัญญาไว้ว่า “รอข้านะรตี...ข้าจะกลับมาหาเจ้า” แต่คนที่ให้คำสัญญาในวันนั้น...ไม่เคยได้กลับไป หนึ่งคนเฝ้ารอจนสิ้นลมหายใจ อีกหนึ่งคนจากไปพร้อมคำสัญญาที่ไม่มีโอกาสรักษา เมื่อกาลเวลาพาทั้งสองกลับมาพบกันอีกครั้งในชาติใหม่ ยี่หวาจึงต้องค้นหาว่า “รตี” คือใคร เหตุใดหัวใจของเธอจึงเจ็บปวดทุกครั้งที่ได้ยินชื่อนั้น และใครกันที่พรากคนสองคนออกจากกันในอดีต เพราะบางความรัก...แม้ความตายจะพรากจาก แต่คำว่า “รอ” ยังไม่เคยสิ้นสุด