บันทึกเวชระเบียน เล่ม 1

ผลงานของนักเขียนชื่อดัง 'โร่วเปาปู้ชือโร่ว' ‘ไซโคอีโบลา’ โรคหายากที่กัดกร่อนจิตวิญญาณของผู้ป่วย จนกลายเป็นคนอารมณ์รุนแรง คลุ้มคลั่ง กระหายเลือด และมีแนวโน้มใช้กำลังทำร้ายผู้อื่นหรือทำร้ายตัวเอง โรคนี้เป็นโรคที่รักษาไม่หาย นับวันยิ่งจะทรุดหนักลงเรื่อยๆราวกับมะเร็งร้าย เฮ่ออวี่คือผู้ป่วยโรคไซโคอีโบลาหมายเลขสี่ ส่วนเซี่ยชิงเฉิงก็คือหมอประจำตัวของเขา พวกเขาเจอกันตอนเฮ่ออวี่อายุ 8 ขวบ แยกจากกันตอนเฮ่ออวี่อายุราว 14 ปี เฮ่ออวี่ไม่เคยชอบเซี่ยชิงเฉิง อีกฝ่ายเป็นเหมือนยาขม เนื้อตัวโชยกลิ่นแอลกอฮอล์ รวมถึงกลิ่นยาฆ่าเชื้อที่อบอวลอยู่ในห้องผู้ป่วยอันหนาวเหน็บ และเมื่อพบกันอีกครั้งตอนอายุ 19 ปี เขาก็พบว่าตัวเอง...ยังคงไม่ชอบเซี่ยชิงเฉิงอยู่ดี ชายแท้ไทป์พ่อจอมเผด็จการ ชอบมองเหยียด ไม่สนใจเขา หน้านิ่งตลอดปีตลอดชาติ จิตใจเย็นชา ชอบบีบบังคับ เจอทีไรก็จบลงด้วยการทะเลาะกันทุกที ทว่าเซี่ยชิงเฉิงกลับมองเขาเป็นมนุษย์คนหนึ่ง เป็นคนธรรมดาทั่วไป ที่ยืนอยู่ท่ามกลางดงดอกไฮเดรนเยีย และยื่นมือมาหาเขา พร้อมถามว่า “ปีศาจน้อย ไม่เจ็บเหรอ” เฮ่ออวี่ไม่เคยชอบเซี่ยชิงเฉิง แต่ก็ไม่เคยลืมเขาคนนี้เช่นกัน