เกิดใหม่ทั้งที ฉันขอใช้สองขานี้ให้คุ้ม

เซียวเหยียนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ สังเกตเห็นสีหน้าของเธอ เขาหันไปมองหน้าจอข่าวขนาดใหญ่ตามสายตาของเธอ ก่อนจะหันกลับมามองหญิงสาวอีกครั้ง ก็แค่ข่าวของคนแปลกหน้าคนหนึ่งไม่ใช่หรือไง? แล้วทำไมเธอถึงทำหน้าเหมือนเพิ่งเห็นเรื่องที่น่าตกใจขนาดนั้น? "คนรวยก็มีปัญหาของคนรวยเหมือนกันสินะ" เขาพูดขึ้นลอย ๆ หลินหว่านอันกะพริบตา ก่อนหันไปมองเขา "นายรู้จักคนในข่าวเหรอ?" เซียวเหยียนส่ายหน้า "ไม่รู้จักหรอก ในข่าวบอกว่าเป็นคุณหนูพันล้าน ฉันจะไปรู้จักได้ยังไง" เขาพูดพลางหัวเราะเบา ๆ ก่อนหันมาถาม "แล้วเธอล่ะ รู้จักหรือไง ถึงได้มองซะสนใจขนาดนั้น?" หลินหว่านอันเงียบไป จะให้ตอบว่ารู้จักก็คงไม่ถูกนัก… เพราะคนในข่าวนั่น เหมือนจะเป็นตัวเธอเอง ทั้งชื่อ นามสกุล รูปร่างหน้าตา รวมถึงเรื่องราวชีวิตที่ผู้ประกาศกำลังพูดถึง ล้วนเป็นเรื่องราวของเธอก่อนจะมาอยู่ที่นี่ เจ้าของธุรกิจรายใหญ่ เจ้าของห้างสรรพสินค้าชั้นนำของประเทศ… ทั้งหมดนั้นคือซูเหยา และซูเหยาก็คือเธอ เซียวเหยียนเห็นเธอยังไม่ตอบ จึงหัวเราะเบา ๆ ก่อนพูดขึ้นว่า "แต่เธอคงไม่รู้จักหรอก คนระดับนั้น พวกเราจะไปเกี่ยวข้องด้วยได้ยังไง" หลินหว่านอันยังคงเงียบ เสียงของเซียวเหยียนค่อย ๆ เลือนหายไปจากความสนใจของเธอ สายตายังคงจับจ้องอยู่ที่หน้าจอ …เหมือนเธอทุกอย่าง