ย้อนเวลาต้องมนต์เสน่หาอาคมยุค80

คำโปรย... ????? “ข้าไม่สนว่าดวงจิตของเอ็งจะมาจากอนาคตหรือนรกขุมไหน แต่ในเมื่อหลงเข้ามาในเขตแดนของข้าแล้ว... เอ็งคือคนของข้า และใครที่กล้าแตะต้องครอบครัวของข้า มันต้องแหลกเป็นจุณ!” ‘แก้วเจ้าจอม’ นักศึกษาโบราณคดีสาวผู้ปราดเปรื่องจากยุค 2026 ต้องมาจบชีวิตลงเพราะอุบัติเหตุถ้ำถล่ม แต่แทนที่จะไปสู่สุคติ เธอกลับลืมตาตื่นขึ้นมาในร่างของ ‘พิมพิกา’ หญิงสาวชาวบ้านผู้อาภัพในยุคปี พ.ศ. 2523 ท่ามกลางป่าแม่หม้ายที่อบอวลไปด้วยความเร้นลับและกลิ่นอายของมนต์ดำ ทว่าความซวยยังไม่จบสิ้น เมื่อพบกับ ‘พนา’ พ่อหมอสายขาวร่างกำยำผู้มีรอยสักอักขระขอมเต็มแผงอก นัยน์ตาดุดันดุจพญาอินทรีและมีอำนาจเด็ดขาดประดุจ ผู้คุมกฎแห่งผืนป่า เขาคือเสือร้ายที่ชาวบ้านต่างหวาดผวา แต่สำหรับเธอ... เขาคือผู้ชายหน้าดุ ก่อนจะยัดเยียดข้อหาขโมยหัวใจให้เธออย่างหน้าตาเฉย! เมื่อ ‘วิทยาศาสตร์และสติปัญญา’ ของสาวยุคใหม่ ต้องมาปะทะกับ ‘ไสยเวทย์และสัญชาตญาณดิบเถื่อน’ ความดื้อรั้นจึงแปรเปลี่ยนเป็นความลุ่มหลงที่ร้อนแรงดั่งไฟลามทุ่ง จากพ่อหมอจอมเผด็จการผู้เย็นชา กลายร่างเป็นชายหนุ่มผู้คลั่งรักและหวงแหนภรรยายิ่งกว่าจงอางหวงไข่ เขาพร้อมใช้ทุกอาคมและพละกำลังที่มี เพื่อสร้างและปกป้อง ‘ครอบครัว’ เล็ก ๆ ของเขาให้พ้นจากอันตรายทั้งปวง ท่ามกลางความขัดแย้งของสองยุคสมัย และอำนาจมืดที่กำลังคืบคลานเข้ามาเพื่อทดสอบศรัทธา แก้วเจ้าจอมจะใช้ความรู้จากโลกอนาคตเป็นอาวุธเคียงข้างชายคนรักได้อย่างไร? และหัวใจที่ถูกล่ามไว้ด้วยมนต์รักบทนี้... จะต้านทานเสน่ห์อันดิบเถื่อนและแสนอบอุ่นของเขาได้หรือไม่?