ผมต้องกลายเป็นเด็กเลี้ยงมาเฟียด้วยเหตุบังเอิญ

ด้วยความบังเอิญ โชคร้าย หรืออะไรก็แล้วแต่ มันทำให้ผมต้องกลายมาเป็นเด็กมาเฟียแทนฝาแฝดที่พึ่งรู้ว่ามีเมื่อไม่กี่นาทีก่อน! ความซวยยังไม่หมดแค่นี้ เมื่อไอ้แก่นั้นดันติดใจผมจนไม่ยอมปล่อยทั้งที่รู้ว่าจับมาผิดคน ทางหนีก็ไม่มี อย่าพูดถึงสู้เลย เหมือนเอาชีวิตไปทิ้ง นี่มันดงมาเฟียตระกูลเก่าเลยนะเว้ย! มันไม่ฆ่าผมก็ดีเท่าไหร่แล้ว ................................. ผมคือ 'ชาญ' ใคร ๆ ก็รู้จักผมในฐานะสี่จตุรเทพแห่งเกาะเซินฉี คนที่เป็นเหมือนมือเหมือนตีนของนายใหญ่ ตนที่ฆ่าคนมานับไม่ถ้วนเพื่อให้งานสำเร็จลุล่วง แต่ใครจะไปคิดว่าวันหนึ่งผมจะโดนคนของมาเฟียที่ไหนสักที่จับตัวไปด้วยความเข้าใจผิดคิดว่าผมคือคนที่ขายตัวให้มัน! และคนที่ขายตัวให้มันจริง ๆ คือตัวผมอีกคน ใช่! มันเป็นฝาแฝดที่ผมเองก็รู้ว่าพึ่งมี เราสบตากันไม่ถึงสามวิผมก็โดนคนของไอ้แก่นั้นเอาตัวไปถวายมันถึงที่ซะแล้ว หมดกัน ความโหดที่สั่งสมมา ถ้าใครรู้ว่าไอ้ชาญ หนึ่งในสี่จตุรเทพแห่งเกาะเซินฉีถูกจับไปเป็นเด็กมาเฟียด้วยความเข้าใจผิดละก็...จบแล้วชีวิต มันจบสิ้นเพียงเท่านี้แหละ ชาญ : ขอกูออกไปเล่นข้างนอกหน่อยดิ อยากไปอ่านหนังสือในห้องสมุด ไปเล่นกับลีออนก็ได้ กูเบื่อจะตายอยู่แล้ว เกเบรียล : หึ แล้วทำไมไม่มากับกู? ชาญ : เพราะมึงจะให้กูแต่งหญิงไง เกเบรียล : กูยังไม่ทันพูดสักหน่อย ชาญ : แต่ก็จะให้แต่งใช่ไหมล่ะ? กูรู้หรอก คนอย่างมึงแค่อ้าปากก็เห็นลิ้นไก่แล้ว เกเบรียล : เปิดกล้องหน่อย ชาญ : อยู่ไกลกูขนาดนี้ยังจะสั่งอีก เออ ๆ เกเบรียล : ทีนี้ เปิดนมให้กูดูหน่อย ชาญ : ไอ้โรคจิต! มึงบ้าปะมาขอดูนมกู .................................