ใครบางคนเคยพูดไว้ว่า พระเจ้าสร้างเรามาแค่ครึ่งคนเท่านั้นและ.... สร้างอีกส่วนหนึ่งของเราซุกซ่อนไว้ในตัวของใครอีกคน เมื่อได้พบกับใครคนนั้น อีกส่วนหนึ่งของเราจึงจะถูกเติมเต็ม

“คุณทำอะไรน่ะ ไม่ได้นะคะ ฉัน...” “ปากว่างซีนะ?” เขาหันควับกลับมาทำตาเขียวใส่ “ไหนๆ ก็ว่างแล้วเอามายืมหน่อยซิ จะได้ไม่ต้องเมื่อยมือทำเอง!” ชวาลาได้แต่อ้าปากค้าง ก่อนจะเบ้หน้า หล่อนไม่ยอมให้เขา ‘ยืม’

“พูดอะไรแบบนั้น” เขางึมงำ “ฉันหมายถึง ‘เซ็กส์’ ต่างหากล่ะ มามีเซ็กส์กันเถอะ”

โครโมโซมคู่ที่27 กำหนดให้กลุ่มคนเหล่านี้มีความสามารถพิเศษเหนือบุคคลอื่น ความสามารถที่ราวกับเวทย์มนตร์... ขอต้อนรับสู่แอตแลนติส ในปีแอตแลนต้าที่ 4264 โลก... ที่ทุกสิ่งทุกอย่างเปลี่ยนไป... สิ้นเชิง

ชะตากรรมที่หมุนวนนำพา 'อคิราห์' ผู้มีความสามารถประหลาดมาพบกับ อธิษฐาน เด็กหนุ่มผู้ก่อตั้งชมรมวิจัยทางทะเล ชีวิตที่เต็มไปด้วยปริศนาจึงเริ่มต้นขึ้น

ชะตากรรมที่ชักนำ 'อคิราห์' ผู้มีความสามารถประหลาดมาผูกติดกับ อธิษฐาน เด็กหนุ่มผู้ก่อตั้งชมรมวิจัยทางทะเล ทุกๆ วันอันแสนวุ่นวายจึงเต็มไปด้วยปริศนา

ผมคิดว่าจะชมคุณหลายหนแล้วก็ยังชั่งใจอยู่เขาหรี่ตาจ้องมองเฉพาะตรงหน้าอกซึ่งหล่อนยกมือขึ้นบังไว้แล้วก็ยังปิดบังอะไรไม่ได้หน้าอกคุณสวยชะมัดเลย อะ...อะไรนะ หล่อนสำลัก ก็หน้าอกคุณ เขาผิวปากหวือ

เธอกล้ามากนะยุรฆา เขาพูดเสียงกระด้างชายหนุ่มพุ่งพรวดเข้ามาทีเดียวก็ถึงตัว หล่อนตกใจร้องกรี๊ดแต่หนีไม่พ้น มาเฟียหนุ่มกระชากหล่อน โยนลงพื้นไม่แยแส ยุรฆากลิ้งตัวหนี แต่เขาจับข้อเท้าขาวติดหนับ หญิงสาวกลัวลานก็ถีบพรวดๆ เฟร็ดเดอริโก้ไม่สะทกสะท้าน

ศิลาดลทำราวกับว่า เขาเป็นท่อนไม้แข็งและหล่อนเป็นปุยนุ่นอ่อนปวกเปียก พอประท้วงเท่าไร เขาก็ไม่สะดุ้งสะเทือนเลย มีแต่จะทำหล่อนเจ็บๆ แรงขึ้นอีก

อนาคิน เดอ ลีออง เขาก็เป็นเหมือนกับเสือ ป่าเถื่อน ไร้อารยะ ใช้ชีวิตอยู่ด้วยสัญชาติญาณของนักล่า ดวงตาวาววาบฉายแววอันตรายลึกลำ้ ลินินรู้สึกว่าแข้งขาของหล่อนอ่อนเปลี้ยเสียทุกครั้งเมื่อต้องเผชิญหน้ากับเขา

คราวนี้เขาร้องออกมาจริงๆด้วยความเดือดดาล ก้มลงกัดริมฝีปากหล่อนอย่างแรง โอ้ย! หล่อนร้องบ้างเอาสิ! ร้องอีกสิ! คุณร้องครั้งหนึ่งผมก็กัดทีหนึ่งเขาท้า ช่วยด้วยสิ้นคำท้าของเขาหญิงสาวก็ตะโกนทันที

ข้อแนะนำระหว่างนั่งอ่านนิยายเรื่องนี้ก็คือ ให้เอนหลังจิบกาแฟสบายๆ เปิดใจและลองรับรู้ความรักของนายตำรวจผู้สะกดคำว่าโรแมนติกผิดๆ ถูกๆ กับคุณหนูผู้อึด ถึก ทน จะแพ้ก็แต่อีเย็นของพระยาสีหโยธินเท่านั้น

แม้... กาลเวลา ผันผ่าน สรรพสิ่งร่วงโรย รัก... จะยังคงเบ่งบาน นาน... ตราบนาน ในหัวใจ มิรู้ร้าง... โรยรา

“ทำไม? คุณทำกับคนอื่นมาเยอะนี่ โดนเข้ากับตัวเองแค่นี้ถึงกับหน้าหงายเลยเหรอ พูดไม่ออกเลยใช่ไหม? คนอย่างฉันน่ะมันตาต่อตาฟันต่อฟันอยู่แล้ว ฉันไม่อ่อนให้ใคร ไม่หลบหน้า ไม่หนีไปไหนทั้งนั้น สมีราสู้แค่ขาดใจ

เขาติดตามค้นหาหล่อน...ทุกภพ...ทุกชาติ เพื่อให้ได้รักหล่อนแม้มิอาจครอบครอง...สุขสมใจกับหล่อน คำสาปพรากความหวังไปจากเขาได้ แต่มิอาจพรากรักไปจากใจ กี่ภพ...กี่ชาติ ใจเขามีเพียงหล่อนผู้เดียว นิรันดร