‘การตกหลุมรักตั้งแต่ครั้งแรกที่สบตา’ เขาทำให้ฉันรู้ถึงความหมายของมันอย่างถ่องแท้ แต่แล้วทุกความรู้สึกที่มีกลับพังลงเมื่อ ‘เขามีแฟนแล้ว’

เพราะทุกคนล้วนมีเหตุผลในการกระทำของตัวเอง ดังนั้นผมก็มีเหตุผลในการทำร้ายใครสักคนเช่นกัน ซึ่งคุณไม่เข้าใจหรอก

กฎของการอยู่คนเดียว คือ ห้ามหวั่นไหวกับอะไรที่ผ่านมาแค่ชั่วคราว เพราะถ้าเมื่อใดที่คุณเผลอ คุณจะช้ำใจอย่างไม่น่าให้อภัย

แหมะ... “เห้ยเกี๊ยว! เก็บผ้าดีๆ ไม่ได้หรือไง” ผมตะโกนบอกเจ้าของชิ้นผ้าเปียกๆ ที่ตกลงมา “อะไรของพี่วะ!” “กางเกงในสีขาวลายการ์ตูนเปียกๆ มีกลิ่นทุ่งลาเวนเดอร์ของเธอมันปลิวมาตกใส่หัวฉัน!”

ในวันที่คิดว่าตัวผมนั้นไม่เหลือใคร เพราะสิ่งที่ผมเป็น ทำให้ผมไร้ตัวตน ทว่า... “เธอ... มองเห็นฉันหรอ?” ในวันที่หดหู่ที่สุดในชีวิต กลับมีเพียงเธอที่ยื่นมือเข้ามาหาผม “ไม่เป็นไรนะ ฉันจะช่วยนายเอง”

กฎของการมีแฟน คือ ห้ามแม้แต่จะคิดนอกใจกัน เพราะถ้าคุณทำมัน แม้ไม่ได้ตั้งใจ คุณจะสูญเสียสิ่งที่รักคุณไปอย่างไม่น่าให้อภัย

ก็เพื่อนกันตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอย คลานตามกันมาติดๆ รู้ใจกันหมดแล้วปะวะ กูก็ต้องสนิทกับมันพิเศษกว่าคนอื่นดิ