"พี่บอกว่า...ละเลิกงั้นเหรอ?" ฉันถามคนตรงหน้าอย่างไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง "จะคบกันต่อไปทำไมก็ในเมื่อฉัน 'ได้' เธอแล้วนี้...ช่วยไม่ได้นะฟรีเซีย เธอมันง่ายเอง" "สารเลว!"

ครั้งแรกที่เจอ...เธอไม่อยู่ในสายตาของผมเลยด้วยซ้ำ! เธอมันงี่เง่าที่เอาแต่ห่วงใครต่อใครไปซะหมด ผมเกลียดที่เธอทำให้ผมไม่เป็นตัวของตัวเอง! อยากกอด...อยากจูบ...อยากสัมผัส...อยากเป็นตัวเองต่อหน้าเธอ! "ฉันจะคลั่งตายเพราะสัมผัสของเธออยู่

เขาเป็นใครมาจากไหนฉันไม่รู้ แต่จู่ๆ ก็มาอ้างว่าเป็น 'แฟนเก่า' ผู้ชายที่แม้แต่หน้าฉันก็ยังไม่เคยเห็นแล้วเราจะไปเคยคบกันตอนไหนวะคะ! "ฉันไม่ถนัดพูด แต่ถนัด 'ทำ' ชัดนะ?"

เขามันเย็นชา...หน้านิ่ง... ทำผิดแล้วไม่ยอมรับ...ฉันเกลียดคนแบบเขามากที่สุด แต่ยิ่งเกลียดก็ยิ่งเจอ...ฉันล่ะอยากจะบ้า!

สำหรับผมเธอน่ะเป็นพวกชอบ 'แส่' อยู่ดีไม่ว่าดีจะมาแฉผม? คำก็ตอแหลสองคำก็ตอแหล ถ้าเกลียดกันมากก็ไม่ต้องมายุ่งเกี่ยวกันป่ะวะ? "งั้นมาดูกันว่าระหว่างที่เธอจะ 'แฉ' กับฉันที่จะ 'ฉีก' ใครจะแน่กว่ากัน!"

เกิดเป็นชายชาตรีศักดิ์ศรีสำคัญเหนือสิ่งอื่นใด เมื่อมีสตรีนางไหนมีชื่อหยามเกียรติต้องยัดเยียดความเป็นเมีย!"ไอ้ผู้ชายปากหมา สารเลว!""พูดมาก! เดี๋ยวก็ปล่อยหมาเข้าปากซะหรอก!" บอกฉันทีว่า ไอ้เลว 'ผืนฟ้า' มันกำลังหมายถึงอะไร!

ถ้าถามว่าเราเป็นอะไรกัน ตอบได้อย่างมั่นใจเลยว่าเพื่อน แต่ถ้าถามว่าคิดแค่เพื่อนจริงเหรอ? ผมกลับไม่สามารถตอบคำถามนี้ได้ เพราะผมไม่ได้อยากเป็นแค่นั้น! “ถ้าบอกชอบเพื่อนตัวเองมันง่าย คงบอกไปนานแล้วว่ะ!”