- 36
- 2.6K
- 0
- 0 (0)
เพราะเข้าใจผิดคิดว่าเธอคือคนที่ขับรถชนน้องสาวตัวเอง เรื่องราวความรัก ความเศร้าจึงเริ่มต้นขึ้น “ให้มันจบที่บุญนะคะบุญขอร้อง”
เพราะเข้าใจผิดคิดว่าเธอคือคนที่ขับรถชนน้องสาวตัวเอง เรื่องราวความรัก ความเศร้าจึงเริ่มต้นขึ้น “ให้มันจบที่บุญนะคะบุญขอร้อง”
ลดาวัลย์ย้อนอดีตไปโผล่ที่หมู่บ้านลึกลับ ที่นั่นหญิงสาวเจอกับศิลาและค้นพบความลับบางอย่าง ความเชื่อความอาถรรพ์กำลังจะถูกเปิดโปง
ใบหม่อนยอมทำทุกอย่างเพื่อชดใช้หนี้แทนพ่อ แม้แต่ร่างกายและหัวใจก็ยอมยกให้เขา
เขาทำให้เธอมีมลทินติดตัว แต่…เหตุใดเล่าโชคชะตาถึงเล่นตลกให้คนเฮงซวยแบบเขากลายมาเป็นเพื่อนของพี่ชาย
“อย่าด่าฉันไม่งั้นซิงที่เธอเก็บไว้จะเป็นศูนย์บาทไร้ค่าตลอดไป”
ฉันเป็นแค่เมียกำมะลอที่ไม่มีสินสอดแม้แต่บาท
เมื่อเธอเป็นทั้งเพื่อนรักและเป็นทั้งคนที่มีบุญคุณ ฉันตอบแทนได้หมดแม้แต่เขาที่เป็นรักแรก ฉันก็ยอมยกให้เธอ
คืนพลั้งคืนนั้นทำให้เธอกับเจ้านายเกินเลยกันและทุกอย่างก็บานปลาย คืนพลั้งที่ไม่ได้เกิดจากความรักแต่กลับนำมาซึ่งความรักของทั้งคู่
เขาเป็นต้นเหตุทำให้พี่ชายสุดที่รักยิงตัวตายต่อหน้าต่อตา นารีเลยยอมเอาตัวเข้าแลกเพื่อแก้แค้นแทนพี่ชายและภูวดลก็พร้อมจะเอาคืนนารีเพราะเป็นต้นเหตุทำให้กิจการของเขาพังพินาศ
เขาเป็นต้นเหตุทำให้พี่ชายสุดที่รักยิงตัวตายต่อหน้าต่อตา นารีเลยยอมเอาตัวเข้าแลกเพื่อแก้แค้นแทนพี่ชายและภูวดลก็พร้อมจะเอาคืนนารีเพราะเป็นต้นเหตุทำให้กิจการของเขาพังพินาศ
ปารณีย์คือลูกที่ถูกสลับตัวเพื่อเป็นเครื่องมือสำหรับการแก้แค้นของแม่แท้ๆ ความเกลียดชังที่เริ่มต้นจากรุ่นแม่สู่รุ่นลูก
อริญญานางแบบสาวชื่อดังหนีการตามล่าไปหลบที่ไร่ของภาสกร ไร่ที่มีทั้งความรัก ความแค้น ซุกซ่อนเอาไว้
ฉันไม่อยากแต่งงานเลยถึงจะเสียตัวให้ตาบ้านั้นแล้วก็เถอะ
เมื่อฉันต้องเป็นเมียรับจ้างคนเจ้าชู้อย่างเขา
เมื่อเขาทวงบุญคุณด้วยร่างกายทำให้เธอกลายเป็นคนไร้หัวใจ
เธอเจอเขาโดยความบังเอิญแต่เขากลับมอบราคีติดตัวเธอไว้กลายเป็นรอยแผลที่ฝังลึกจนยากจะลืมเลือน
ฉันเป็นแค่เมียกำมะลอ ที่ไม่มีสินสอดแม้แต่บาทเดียว
เธอบอบช้ำกับตราบาปที่เขายัดเยียดให้ บาปรักที่ก่อเกิดจากความไม่ยับยั้งชั่งใจของเขากลายเป็นเพลิงรักที่เขาเองไม่อาจหนีพ้นหัวใจตัวเองได้
เมื่อเลขาคนใหม่กลายมาเป็นคู่ควงเพื่อการแก้แค้นคนรักเก่า ส่วนเธอก็ควงเขาเพื่อเอาคืนคนรักเก่าเช่นกัน เขาเป็นเหมือนไฟส่วนเธอก็น้ำมันเชื้อเพลิงชั้นดีใกล้กันก็ติดพรึ่บ
อยากปลดหนี้ก็ตามนั้น แก้ผ้าหนี้ก็หมด แต่ถ้าไม่! ก็ทำงานใช้หนี้จนครบจำนวน ซึ่งฉันไม่ได้คิดดอกเบี้ยแม้แต่บาทเดียว
