หยู่ เยียน

"หลิวซีเยว่" ตายอย่างอนาถเพราะความโง่เขลาในชาติก่อน เมื่อสวรรค์เมตตาให้ย้อนเวลากลับมาพร้อมกับ "มิติห้างสรรพสินค้า" จากโลกอนาคต สิ่งแรกที่นางทำคือ... กวาดเรียบ!

"หนังสือหย่าข้าก็เขียนให้แล้ว ชีวิตข้าก็ชดใช้ให้แล้ว... ท่านยังจะตามราวีข้าทำไมอีก!" นิยายเรื่อง "สตรีเช่นข้าช่างไร้วาสนารัก" เป็นแนว #ผัวชั่วกลับใจ #เมียหลวงล้างแค้น #จบสุขนิยม

ไม่ใช่ว่านางโง่เขลา แต่นางโง่งมในความรัก ไม่ว่าท่านอ๋องจะเย็นชา เหยียบย่ำ หรือทำร้ายจิตใจนางเพียงใด เพียงเขาโยนเศษเสี้ยวความเมตตาให้นางก็พร้อมจะลืมความเจ็บปวดแล้วว่ายกลับไปหาเขาราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ในคืนที่เปลวเพลิงเผาผลาญจวนสกุลไปทั้งตระกูล นาง…ถูกประณามว่าเป็นต้นเหตุของหายนะ น้องสาวที่เคยรักกลับยืนยิ้มอยู่ในเงามืด คนรักที่เคยฝากหัวใจกลับหันหลังไปพร้อมคมดาบ นางตายไปพร้อมกับความแค้น แต่ชะตากลับเปิดโอกาสให้นางได้ลืมตาอีกครั้ง ย้อนกลับสู่วัยสาว ก่อนหายนะจะมาเยือน ครั้งนี้… นางจะไม่เป็นหญิงอ่อนแอผู้รอคอยความเมตตาอีกต่อไป แม้จะต้องอยู่ในกรงทองของบุรุษผู้แสนชัง แม้หัวใจจะถูกฉีกขาดด้วยไฟรักและไฟแค้น นางก็จะชำระทุกหนี้เลือดให้สาสม!

การเดินทางผ่านห้วงเวลาในครั้งนี้ เธอต้องเผชิญกับโชคชะตาที่ไม่อาจหลีกหนีได้ การลืมตาตื่นขึ้นมาแล้วพบว่ารอบกายนั้นช่างแปลกประหลาด นี้มันเรื่องอะไรกัน แล้วเธอจะเอาชีวิตรอดอยู่บนโลกใบนี้ได้อย่างไรเล่า....