ผู้ที่ไม่ได้ถูกเลือกมันช่างน่าเจ็บปวด

ข้าอสูรกายร้ายดึกดำบรรพ์ผู็นี่เนี่ยนะถูกเตะไปโลกอื่นนน!!!!???

ซวยชนาดนี้เป็นตัวประกอบดีกว่ามั้ย?

เริ่มต้นจากจุดต่ำที่สุดทะยานไปสูงเสียดฟ้า แล้วทั้งโลกจะได้รับรู้ถึงความแกร่งที่แท้จริง ของสิ่งมีชีวิต" พื้นฐาน "เบี้ยงต้นและจะจดจำคำที่เขาได้กล่าวเอาไว้"สิ่งทุกอย่างล้วนคืนสนอง"

โครงกระดูกน้อยที่เป็นความผิดพลาดจากการอัญเชิญ แต่อย่าพึ่งดูถูกเขาเชียว เพราะว่าอะไรก็ลองเข้ามาพจญภัยกับเจ้าโครงกระดูกน้อยได้เลยครับ

ชายผู้มีเวทแห่งการสร้างสรรค์ดั่งเปิดโหมดครีเอทีฟ

การเดินทางด้วยตัวคนเดียว OP สุดๆ

ฮีล คือเวทฟื้นฟูที่อ่อนแอที่สุดแต่กับชายคนนี้จะใช้มันยังไงคงต้องดูกันอีกที เพราะคนที่ใช้มันมีอายุเพียงสิบสีปีและครอบครัวถูกฆาตกรลึกลับฆ่ายกครอบครัวและคนที่รู้ก็มีแค่ ผอ.โรงเรียนเท่านั้น

ผมน่ะไม่มีเงินในการทีจะเรียนหนังสือหรือทำอะไรได้ในยุคที่ทุกอย่างเจริญก้างหน้าไปหมดผมจึงจะต้องขโมยเพื่อปากท้องของตัวเองและผมก็ได้เผลอไปโขมยเครื่องเกมส์โดยเล่นมายากลเพื่อโขมยเครื่องเกมส์นี้มาผมว่ามันคงจะทำให้ชีวิตของผมดีขึ้นเอ๊ะหรือว่าจะเอาไปขายดีนะ??

สไลม์น่ะเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีฐานะต่ำต้อยที่สุดในโลกแล้วล่ะซ้ำยังเป็นสิ่งมีชีวิตที่ถูกพระเจ้าทอดทิ้งแล้วอย่างนี้น่ะจะมีสไลม์ตัวไหนล่ะที่กล้าที่จะตื่นขึ้นจากฝันร้ายแล้วเข้าต่อสู้กับความจริงที่ตนต้องพบ...หึๆคงจะไม่มีสินะแต่ตำนานบทนี้ไม่ทำให้ท่านเสียใจแน่นอนที

มนุษย์ทำอะไรกับเราบ้างมีใครรู้บ้างล่ะสิ่งที่ พวกเราทำน่ะก็เพื่อชวยพวกมันแต่มันกับทำกับพวกเราอย่างนี้คงจะต้องมอบของขวัญเป็นสิ่งตอบแทนให้บ้างแล้วละนะครับ(คำโปรยนี้เริ่มตอนที่45ของเรื่องเป็นต้นไป)ถ้าเรื่องนี้ผิดพลาดตรงไหนติชมกันได้นะครับ