…ความในสาส์นส่งมาน่าประหลาด เป็นเชื้อชาติกุมภัณฑ์แสนผยอง ใยจึงตัดหักจิตไม่คิดปอง ช่วงชิงใจตามครรลองมาครองคู่กัน......

“ฟางเซียน ข้าขอโทษ กลับมาหาข้า อย่าจากกันไปแบบนี้เลย ฟางเซียน"เสียงบุรุษที่คุ้นเคยเรียกชื่อหล่อน น้ำเสียงนั้นช่างเว้าวอนจนเธอรู้สึกถึงความเศร้าที่ส่งผ่านเสียงนั้นมา ทำเอาหญิงสาวน้ำตารื้น

“"เอ๊ะ!""เอ๊ะ! ว่ากระไร"เสียงใสๆบริภาษบุรุษรูปงามตรงหน้า"เอ๊ะ!""จักเอ๊ะ!อีกกี่มากน้อย!"เอ๊ะ! ชะแม่ผู้นี้ ออเจ้าต่างหากที่ชนข้านะ"

ไม่คิดเลยว่าการไปทัศนศึกษาที่พระบรมมหาราชวัง จะพาให้แพรจันทร์ก้าวผ่านกาลเวลา ไปในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้นได้