ช่วงเวลาของการได้รัก..ได้อยู่ด้วยกัน..ทำไมมันสั้นจังเลยนะ ฉันคงต้องไปล่ะ..กลับสู่ห้องทดลอง...ไปเพื่อลืม...อีกครั้ง...[[กะลังเศร้าพิมพ์ตอน5เสร็จเสร็จคอมรวน..เกลี้ยง..ต้องส่งคอมพ์ซ่อมตอน5อีกนานแน่]]

ก็มันเป็นได้แค่ตัวสำรอง จะเอาไรมาก อย่างน้อยก็ไว้ลายมันสุดฤทธิ์

ความรักสำหรับใครหลายๆคนอาจเป็นพรของเทวดา แต่ทำไมความรักของผมดั่งคำสาปซาตาน รักใครไม่ได้..ทำไมรักใครคนๆนั้นต้องหายไปทุกที..แม้แต่พ่อก็หายไป...ผมไม่สามารถรักใครได้เลยงั้นหรอ

จากเด็กหญิงที่ได้แต่ยืนมองคนในครอบครัวถูกฆ่า วันนี้เธอกลับมาแล้ว กลับมาเพื่อล้างแค้นให้ครอบครัว

เรื่องราวความรักที่ไม่มีทางเป็นไปได้ของสายน้ำ...สายชลจะจบลงเช่นไร พี่น้องที่มีสายเลือดเดียวกันไหลเวียนอยู่ในร่างจะสามารถรักกันได้รึเปล่า.....