บลิซเซิร์ด หนุ่มนัยน์ตาสีอำพันเข้ม เขาไม่เคยนึกพิศวาสผู้หญิงต่ำๆ อย่างเธอเลย ไม่คิดที่จะเข้าใกล้เสียด้วยซ้ำ แต่เพราะเธอร้ายเดียงสา เขาจึงต้องร้ายกลับ

เพลิงปรารถนา ติดแล้ว ยากจะดับ ใจไม่รับ กายยังสั่น สะท้านไหว อสูรร้าย ร่ายมนต์รัก สะกดใจ กายละลาย ใจประท้วง ใต้บ่วงมาร

เพียะ! “คนหยาบคาย” ... “ที่ตบนี่ อยากให้จูบใช่มั้ย” ถามพร้อมกับเดินย่างสามขุมเข้าหาอย่างอุกอาจ ร่างเพรียวบางถอยร่นไปจนชิดฝาผนังอย่างหวาดหวั่น “อย่าเข้ามานะ! ออกไป!” มือเล็กสองข้างพยายามดันอกแกร่งให้ออกห่างแต่ก็ไร้ผล เมื่อปากอุ่นเกือบร้อนฉกลงมาอย่างรวดเร็ว

อ้อมกอดที่ร้อนดั่งเปลวไฟ กับจุมพิตร้ายที่แทบจะสูบวิญญาณออกจากร่าง ตามด้วยบทพิศวาสที่ไม่อาจต้านทาน นี่คือบททรมานที่เขาทำกับเธอ สาวน้อยตัวสั่น

เขาร้ายกาจขนาดไหน เธอถึงต้องยอม ในคืนวันวิวาห์ เจ้าสาวคนอื่น...คงหวามไหวในอ้อมกอดของผู้ชายที่รักตน แต่สำหรับเจ้าบ่าวของเธอ สิ่งที่เขามอบให้...มีเพียงความร้อนแรง กับ...แค้นที่ฝังลึก!!

“แค่โดนแมวข่วนมึงต้องเรียกให้กูไปหาเชียวเหรอวะไอ้สั_” “แมวบ้าโว้ย หลังกูมีแต่เลือดเนี่ย เจ็บแสบมาก มึงรีบมาเลย” “เออๆ กูเย็บแผลให้หมาเสร็จ เดี๋ยวกูไปเย็บแผลให้มึงต่อ รอแป๊บ” คนกำลังโมโหกดวางสายไป แล้ว

ตอนทำงานที่อื่นเธอสวยยั่วยวน ตอนทำงานในคฤหาสน์ของเขาเธอใสซื่อบริสุทธิ์ดูเป็นคนละคน กระทั่งเขาจับได้ อะไรจะเกิดขึ้น!!! “แล้ว...แล้วคุณชายจะให้ฮันน่าชดใช้ยังไง” “หึๆ ...ฉันไม่ใจร้ายใช้งานเธอฟรีๆ หรอก

“รอบเดียวไม่หายระบมหรอก ต้องสองถึงสามรอบถึงจะดี” ทว่าเมื่อนวดครบสามรอบ สิ่งที่เขาต้องการให้เธอตอบแทน ไม่ใช่แค่คำขอบคุณ ภายใต้ดวงตาร้อนแรง ใต้สัมผัสที่แสนวาบหวาม หัวใจของเธอก็เต้นกระหน่ำด้วยความประหม่า

หล่อนขัดขืนเขาจนหมดแรง เดี๋ยวก็ยอมสิราบให้เขาเองนั่นแหละ เขาทั้งหล่อและมีชั้นเชิงในสนามรักมากมาย ทำไมจะจัดการผู้หญิงตัวเล็กๆคนนี้ไม่ได้ ฟาติมาได้แต่ดิ้นอึดอักอยู่ใต้ร่างหนาที่คุกคามเธอทุกวินาที ให้เธ

เจ้าหนี้ที่ไหนจะเจ้าเล่ห์ร้ายกาจเท่ากับ ‘เขา’ เผลอเป็น ‘จับ’ พลาดเป็น ‘จูบ’ คือการคิดดอก แล้วลูกหนี้ ‘สาวบ้านนอก’ หรือจะรอดพ้นเงื้อมมือ เมื่อหนทางปลดหนี้ของเขาก็คือ...

เขาเกลียดเธอ ชิงชังเธอ แต่ก็ชอบรังแกเธอ ทำร้ายเธอ เขาไม่สนใจหรอก ว่าเธอจะเจ็บ จะปวด จะรู้สึกยังไง ขอแค่ได้ระบายความเคียดแค้นในหัวใจ เขาจึงกลายร่างเป็นจอมมารร้ายทุกครั้งที่เข้าใกล้เธอ

แม้จะทรงมีอำนาจเหนือใคร ก็อย่าหมายมารังแกเธอได้ง่ายๆ แต่ทว่าเขากำลังถือ ‘ไพ่’ เหนือเธอ จึงทรงบังคับขืนใจด้วยไฟแค้น พันธนาการเธอเอาไว้ด้วยเพลิงพิศวาสที่แสนหวาน

ชีคซาฮิม อัล ฟาร์ฮาน บุรุษจอมอหังการ เขาป่าเถื่อน โหดเหี้ยม และแข็งกระด้าง ‘ไฟแค้น’ ที่ลุกโชนอยู่ในหัวใจของเขา กำลังจะแผดเผาร่างกายของเธอให้มอดไหม้ด้วย ‘ไฟพิศวาส’ เขามันไม่มีหัวใจ ไร้ซึ่งความอ่อนโยน

เขาปั้นดินให้เป็นดาว สุกสกาวอยู่บนฟากฟ้า แล้วเขาก็ดึงเธอลงมาสู่อ้อมกอดอันเร่าร้อน ในกรงพิศวาสของเขา แต่เธอไม่ต้องการเป็นทาสเสน่หาของผู้ชายคนนี้ ผู้ชายที่วันๆ มีแต่ผู้หญิงดาหน้ามาให้เลือก

“ไม่คิดเลยนะว่าจะเจอเธอที่นี่ อาน่า” สายตาที่ชายหนุ่มมองหญิงสาวไม่ต่างอะไรกับการมองผู้หญิงคนหนึ่งที่ไม่มีค่าอะไรเลย สายตาที่เย็นชายิ่งกว่าน้ำแข็งบวกกับรอยยิ้มเย็นที่เหมือนจะเยาะด้วยความดูถูกเหยียดหยาม

จอมหยิ่งแสนพยศแต่แอบยั่ว เจอกับจอมเจ้าเล่ห์เผด็จการแต่แอบหื่นจะเกิดอะไรขึ้น เธอไม่รู้หรอกว่าเขาเป็นถึงเจ้าชาย เหมือนกับที่ชีคหนุ่มไม่รู้ว่าเธอเป็นสาวพรหมจรรย์ แล้วผู้หญิงที่ไม่คิดจะมอบหัวใจให้ชายใด

กฤตภพเก่งกาจเกินกว่าที่เธอจะต้านทานไหว เขาใช้ประสบการณ์อันช่ำชองพาให้เธอเคลิบเคลิ้ม และคล้อยตามเขาไปทุกหนทุกแห่ง ไม่ว่าเขาจะดึงขึ้นสวรรค์หรือดิ่งลงนรก เธอก็โบยบินตามเขาไปทุกที่ ตามที่เขาปรารถนา อาภรณ์

“เลิกคิดเถอะ คุณไม่เหมาะสมกับผมสักนิด และสเปคผู้หญิงของผมก็คงไม่ใช่เด็กสาวกะโปโลอย่างคุณ กลับไปเรียนหนังสือให้จบแล้วมีคนอื่นไปซะ ไม่ต้องมายั่วผมอีก เข้าใจที่ผมพูดมั้ย” เธอเข้าใจ... จึงเดินวกกลับมาจูบ

เธอเหมือนดั่งแมลงเม่าที่บินเข้าสู่กองเพลิงพิศวาสที่แสนเร่าร้อน เขาเป็นดั่งเทพบุตรซาตานแห่งกามที่ทำให้ทรามวัยอ่อนหัดเช่นเธอ ครวญครางแทบไม่เป็นศัพท์ เมื่อถูกรุกเร้า ถูกเขาเล็มไข่ขาวไปทั่วทั้งตัว ในเวลา

เจอกันครั้งแรก เขาหาว่าเธอความจำเสื่อม แล้วมาเรียกเธอว่า 'ฟ้า'อยู่นั่นแหละ เขาทำดีกับเธอทุกอย่าง แรกๆเธอโมโห แต่นานวัน เธอกลับรักเขาจนหมดใจ ทว่าก่อนแต่งงานเพียงหนึ่งวัน ผู้หญิงที่ชื่อฟ้าก็มาปรากฏตัว