ในบรรดากุญแจทองสิบสองราศี กุญแจแห่งกลุ่มดาวสิงโต เป็นที่ร่ำลือว่าเขาไม่เคยยอมรับนายใหม่อีกเลย มีเพียงภรรยาซึ่งเป็นนายเก่าที่เขายอมรับ ชื่อของเธอคือ...ลูซี่ ฮาร์ทฟีเลีย

หนุ่มหล่อที่ทำงานอยู่ร้านปัวโรต์ เป็นที่นิยมไม่น้อยเลย มีหลายคนมาใช้บริการร้านนี้เพียงเพราะอยากเห็นหน้าเขา แต่สาว ๆ ที่มาจองโต๊ะมุมดี ๆ คงไม่รู้หรอก ว่าโอโตเมะจองที่ที่ดีกว่าใครไว้ตั้งนานแล้ว

เป็นมิโกะเพียงคนเดียวในหน่วย ทั้งยังมีทักษะสนับสนุนที่สุดยอด ก็ต้องวิ่งวุ่นกันหน่อยล่ะนะ แต่... “อิโจโกะเป็นของผมนี่ ทำไมถึงต้องแย่งไปล่ะ” ถึงจะดีใจที่ได้ตัวช่วยสุดยอดมา แต่แบบนี้ก็ทำเอาเสียวคอแว็บเลย

อ่อนแอ เปราะบาง แสนดี เป็นตัวตนที่ช่างขัดแย้งกับอสูร— ไร้เจตจำนงที่จะแข็งแกร่ง แตกต่างจากข้างขึ้นที่สามโดยสิ้นเชิง— เป็นผู้หญิงที่น่ารำคาญ แต่ก็เป็นเพียงสิ่งเดียวที่เขาประคองไว้กลางฝ่ามือ

คอร์เดีย บราวน์ก็คล้ายเด็กในปกครองของอากาอินั่นแหละ แต่เธอไม่ใช่ลูกเขาเสียหน่อย บางทีก็สงสัยว่าเป็นเขาที่หน้าแก่หรือยัยนี่หน้าเด็กเกินไป "ลูกสาวเหรอครับ?" "แมวฉัน" "ก็แย่ละ"

"มัมหมีอะไรกันครับ! ดูยังไงคุณก็อายุน้อยกว่าผมชัด ๆ เลย" "...จริง ๆ ฉันอยู่มานานกว่าฮิโระคุงนะ แต่ถึงฉันจะอายุน้อยกว่า ฉันก็จะเป็นมัมหมีของฮิโระคุงอยู่ดี" นั่นคือ...คำพูดของ 'วิญญาณ' ตนหนึ่ง

จะกักตัว คุมขังหรืออะไรก็ช่างเถอะค่ะ มิวมิวขอแค่ได้แต่งนิยายต่อไปเท่านั้น แต่ว่าพวกคุณมาเฟียคะ จะเดาะมายุ่งอะไรกับมิวมิวนักหนา

เรือลำน้อย พายวนในอ่างก็สุขใจ นี่คือเธรดรวมฟิคโลกิ×ลูซี่ เป็นฟิคสั้น แต่งตามอารมณ์ จบในตอน(หรือสองสามตอน) เนื้อหาไม่เกี่ยวข้องกัน ไม่เน้นสาระ เน้นความจิ้น #ถึงเรือจะพังเราก็จะกำเศษเรือไม่ทิ้ง

แม้เรื่ององค์กรอีกาจะจบไปแล้ว แต่สายลับซีโร่ยังต้องทำหน้าที่ต่อ คราวนี้เขาแฝงตัวเข้าไปในแก๊งโบเรียวกูเดง เพื่อถอนรากถอนโคนให้สิ้นซาก แต่ใครจะคิด…ที่นี่ดันมียูริสีขาวบริสุทธิ์อยู่