เป็นเวลากว่าห้าปีที่นางเลี้ยงลูกมาโดยลำพัง แล้ววันหนึ่งจะมีคนคิดอยากพรากลูกไปจากนางก็ได้อย่างนั้นหรือ

แววตาดื้อรั้นปรากฏอยู่ภายใต้ใบหน้าเปรอะเปื้อนดิน เมื่อเห็นเขามองอยู่มันจึงรีบหลบตาต่ำ ทำทีราวกับทาสผู้ซื่อสัตย์อ่อนน้อมทั่วไป "กูอยากได้มัน" คือคำพูดที่เจ้าคุณพระพฤกเอ่ยเสียงเข้ม

เพราะรักจึงทำได้ทุกอย่าง และเพราะรักนี้...จึงได้เจ็บปวดเสมอมา

มอบรักให้แก่เขา ทว่าเขาก็มิเคยหันมาสนใจกันสักครา ในเมื่อนางได้รับโอกาสให้เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง เช่นนั้นรักที่ดีก็คือรักตัวเอง!

ใจของข้าดวงนี้ที่ท่านไม่ต้องการ เช่นนั้นข้าก็ขอมันกลับคืน