เมื่อลืมตาขึ้นมา ก็พบว่าตัวฉันได้เข้ามาอยู่ในนิยายเรื่อง [กำเนิดวีรชน]

คนธรรมดาที่ไปเกิดใหม่เป็นคนธรรมดาในอีกโลกหนึ่ง ต่อให้ตอนตายจะพิสดารน่าอนาถแค่ไหนก็ยังเป็นได้แค่คนธรรมดาล่ะน่า---

....เรื่องราวเพี้ยนๆบ้าๆที่ไม่มีทางเป็นจริง(แต่คนแต่งอยากเขียน...) ดำเนินเรื่องตามใจไรท์เตอร์ที่ไม่เคยแต่งนิยายจบมันสักเรื่อง แต่ก็ยังขยันคิดพล็อตใหม่ๆและดองต่อไป...

นักเขียนนิยายที่ดีต้องมีการวางโครงนิยายไว้สามส่วน บทเริ่ม ไคลแมกซ์ และฉากจบ แต่ถ้าคุณคิดไว้แค่ฉากจบ กลางเรื่อง หรือแค่การพบกันของตัวละครหลักล่ะ? ยินดีต้อนรับสู่บทความของคนที่นิยายไม่เคยครบโครงสามส่วน

ในช่วงชีวิตตลอดสิบแปดปีที่ผ่านมาของคิซารากิ ชินทาโร่ เขาไม่เคยรู้สึกว่าการไม่สบายมันน่าอายมากขนาดนี้มาก่อน... ใช่ จนกระทั่ง เขาไข้ขึ้นสูงแล้วหน้ามืดล้มลงกลางฐานทัพลับของกลุ่มซ่อนดวงตานั่นแหละ...