เขายื่นมือเข้ามาช่วยเธอเนื่องจากครอบครัวของเธอนั้นกำลังจะล้มละลาย จุดประสงค์ของเขาในครั้งนี้เพราะความรักน่ะหรือคงไม่ใช่ นอกจากต้องการทำลายเธอเพราะความแค้นของเขาล้วนๆ ขอให้เธอผ่านอุปสรรคไปได้ด้วยเถอะนะ

“อารยา" จำต้องตกอยู่ในอารมณ์ใคร่ของซาตานอย่างเขา โดยไม่มีวันสิ้นสุด เพียงเพราะอดีตของเขาเป็นเหตุ ความเจ็บของเธอ นั่นคือความสะใจของเขา ไม่มีความปราณีใดๆจากซาตานอย่างเขาเลย แม้แต่คำอ้อนวอนของเธอเอง!”

"เมื่อรักที่เคยหวงแหนปานดวงใจ กลับต้องจบสิ้นลงเพราะความประมาทของเขาเอง ทุกอย่างจึงถูกปิดตาย แม้แต่รอยยิ้มก็แทบจะไม่มีให้เห็นอีกเลย,ใครกันนะที่พอจะช่วยให้หัวใจของเขากลับมาสดชื่นอีกครั้ง..จะมีซักคนไหม?”

เธอต้องการถอนหมั้นกับเขาทันทีทั้งที่ไม่เคยเห็นหน้าด้วยซ้ำ ก็เพราะเธอมีคนรักอยู่ก่อนแล้วน่ะสิ แต่ไหงเอาไปเอามาคนที่เธอรักกลับเป็นคู่หมั้นของเธอซะเองล่ะนี่ เฮ้อ แล้วเธอจะทำยังไงดีน๊า...

"การรอคอยการกลับมาอีกครั้งของเขา มันก็แสนจะทรมานอยู่แล้ว และยิ่งเขาย่ำยีร่างกายเธอแล้วมันทรมานยิ่งกว่า แล้วการที่ได้รู้ว่าเธอกำลังอุ้มท้องลูกแฝดของเขาล่ะ มันไม่ทรมานยิ่งกว่ากันหรอกหรือ?.."

“เพราะความ “สูญเสีย” มันถึงทำให้เขา “แค้น” คำขอโทษของเธอน่ะหรือ? มันไม่เคยอยู่ในหัวของเขาเลย นอกจากร่างกายของเธอเท่านั้นที่เขาต้องการย่ำยีให้แหลกละเอียด เพราะความ “แค้น” เท่านั้น ที่เธอสมควรได้รับ!”

"เงินอีกกี่ล้านมันถึงจะพอ? หรือว่าต้องพลีกายให้อีกกี่คน มันถึงจะ..ในตัณหาของคุณ? จะลองมาเป็นของผมมั่งใหมล่ะ รับรองคุณต้องลืมพวกผู้ชายห่วยๆทั้งหลายแน่..แต่สำหรับคุณ บาทเดียวผมยังเสียดายเลย!.."

“ความรักเท่านั้นที่จะเอาชนะปมด้วยที่อยู่ในใจของเขาได้.. แต่ทิฐิและการอยากทำลายมันมีล้นเต็มหัวใจ ไม่มีสิ่งไหนจะลบล้างได้ นอกจากความเจ็บและน้ำตาของเธอเท่านั้น..สำหรับผู้หญิงเห็นแก่ตัวอย่างเธอ!”

"เมื่ออดีตกาลเนิ่นนานมาแล้ว เธอเคยรู้จักเขา แต่มาตอนนี้เธอรู้จักเขาผ่านทางหนังสือที่เธออ่านเท่านั้น การเจอหน้าเขาในโลกของปัจจุบัน เธอจะจำเขาได้ใหมหรือว่าสิ่งที่เธอพบเจอมา มันเป็นแค่ความฝันเท่านั้น"

ผู้หญิงอย่างเธอเขาล่ะเกลียดเข้าไส้เลยล่ะ เธอเป็นมารทำลายครอบครัวเขายังไม่พอ เธอยังเป็นมารหัวใจของเขาอีกหรือนี่ ยัง เท่านั้นมันยังไม่พอสำหรับเขา เธอยังตกเป็นเมียจำเป็นของเขาอีกต่างหาก..เขาอยากจะบ้าตาย!

แค่คำพูดประโยคเดียวเท่านั้น มันถึงกับทำให้เธอระงับอารมณ์ไว้ไม่อยู่ จนต้องฟาดฝ่ามือของเธอลงไปที่ใบหน้าอันหล่อเหลาของเขาทันที เมื่อรู้ตัวเองว่าทำอะไรลงไป มันก็สายเกินไปซะแล้ว...สำหรับเธอ

"ถ้าคุณยังตอแยกับน้องชายของผมไม่เลิกแล้วล่ะก็ คนที่จะเสียใจที่สุด ก็คือคุณนั่นแหล่ะ แม่กุหลาบข้างทาง!!" ไม่มีวันซะหรอก ที่น้ำตาของเธอจะทำอะไรเขาได้ ไม่มีวัน