ทุกอย่างที่ได้เห็นและสัมผัสย่อมติดตรึงอยู่ในความทรงจำจนกว่าจะสิ้นใจ

ผู้คนกลัวความตายแต่ทว่าในเวลาเดียวกันผู้คนเองก็ถูกดึงดูดด้วยความตายเช่นเดียวกัน ดาไซ โอซามุ คิดเช่นนั้นมาตลอดแล้วเหตุใดตอนที่เขาก้าวขาเข้าสู่ความตายที่เขาปราถนาเขาจะมาโพล่ที่นี่พร้อมกับ นากาฮาระ ชูยะ

ชื่อของผมคือ "นาริกาว่า รินโด"ใช่ครับชื่อผมภาษาดอกไม้เเปลว่า ความเจ็บปวดเเละความพยายามที่สูญเปล่า ไม่ได้หมายถึงผมหรอกนะ..หมายถึงพวกคุณต่างหากล่ะ :)