“แม่ง! เชี่ยเอ๊ย” อคิราห์คำรามเสียงเข้มดุหมุนตัวหันหลังให้เพื่อน “เป็นไรวะ” “กูต้องไปโรงพยาบาล” “สัสเอ๊ย รถพยาบาลเข้ามาไม่ได้ ไทยมุงเยอะฉิบหาย มานี่เดี๋ยวกูพาไปเอง” “ไม่ ไม่ใช่กูคนเดียว”

“เฮ้ย คุณ” มินรญาเซไปเล็กน้อยเมื่ออีกฝ่ายผลักประตูเข้ามา หญิงสาวอยากจะเอาถุงปิดหน้าด้วยความอาย ดีแลนมองสภาพห้องแล้วอึ้งไป ยอมรับว่าไม่เคยคิดถึงมินรญาในสภาพที่ห้องรก ข้าวของระเกะระกะแบบนี้

มิรินจมอยู่กับเรื่องราวในอดีตที่แสนเจ็บปวด ซึ่งเกิดจากการกระทำของตัวเอง ซานเชสโก้กลับมาตามหาสิ่งที่เป็นของตนเอง แม้เขาจะจำไม่ได้ แต่เขารู้สึก ตั้งแต่...ได้ยินเสียงเธอในฝัน

“อะไรอีกล่ะ เจ้านาย คะน้าอยากนอนแล้ว” หญิงสาวครวญท่าทางขัดใจเพราะรู้สึกง่วงเต็มที “จะไปนอนในโรงจอดรถหรือไง ห้องเราไปทางโน้น”

ฝันร้ายของขวัญระมิงค์ ทำให้เธอดิ้นรนที่จะมาอยู่ในไร่ชัยสถิตย์ เพราะเป็นห่วงเพื่อนรักอย่างณัฐธิดา แต่เธอรับมืออย่างไร เมื่อทุกอย่างไม่เป็นอย่างที่คิด

“ถ้ากล้าก็ยิงเลย” แววตาตื่นตระหนกของปิ่นแก้วทำให้วิลเลี่ยมก้าวเข้าไปหาอย่างระวัง “ฉันยิงจริง ๆ นะ” ปิ่นแก้วรู้สึกว่าทั้งปากและมือตัวเองสั่นไม่หยุด “ก็ยิงเลย ยิงมา” วิลเลี่ยมกระโจนเข้าหาทันทีที่สบโอกาส

มาเฟียต้อนรัก

“คุณจะออกไปนอกบ้านก็ได้ หนึ่งเมตร ผมก็จะเมคเลิฟคุณหนึ่งครั้ง สองเมตรก็สองครั้ง ดีมั้ย” หญิงสาวอ้าปากค้าง ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะคิดขึ้นมาได้