เขาป่วยเป็นโรคที่ไม่สามารถเข้าร่วมสังคมได้เช่นผู้อื่น และมักจะฝันร้ายถึงเรื่องเดิมๆ เสียงและใบหน้าของใครคนหนึ่งที่เลือนราง 'หนีไปสิแบคฮยอน หนีไปให้ไกล และข้าจะเป็นคนตามเจ้ากลับมาเอง'

ค.ศ. 2500 ปีแห่งเทคโนโลยี ไม่ใช่ยุคของหนังสือ คยองซูเป็นคนประหลาดที่ยังใช้ปากกา และโดนเพื่อนบังคับเล่นเกมโดยมีเพนกวินเป็นสัตว์เลี้ยง

-chanbaek เสียงนาฬิกาในบ้านดังบอกเวลา 12 นาฬิกา วันใหม่ในฤดูหนาวได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว ตอนที่ผมกำลังถือกังหันลมยืนอยู่ที่หน้าต่าง เสียงประตูก็ดังอยู่สามครั้ง นั่นเป็นวันแรกที่ผมได้พบกับเขา'ปาร์ค ชานยอล'

ต้นอ้อไหวลู่ตามสายลม เหมือนดั่งคำสัญญาของท่านกับข้า เอ่ยคำรัก เอ่ยคำจาก ดั่งความแค้น ดั่งคำมั่น "ท่านอ๋อง ตราบชั่วชีวิตนี้จงอย่ารักใครอีกเลย"

เสียงแตรดังทั่วคุ้งน้ำ ธงสีดำโบกสบัด ขนนกบนหมวกขยับไหวตามแรงลม เสียงตะโกนของชายผู้มีอำนาจดังลั่นบนเรือโจรสลัด "ให้มันเร็วกว่านี้ ไอ้พวกขยะ!" กัปตันบยอน ช่างเหมือนคลื่นลมอันแปรปรวนของท้องทะเลไม่มีผิด

พบครั้งหนึ่ง จากอีกหนึ่งครั้ง เราจับมือกัน อีกวันเราต่างปล่อยมือ อ้อมกอดที่อบอุ่น วันหนึ่งกลับเย็นชืด แต่ไม่ว่าเราจะหันหลังให้กันแค่ไหน สุดท้ายก็ยังมีเพียงเรา ที่หันกลับมามองกัน...

เรื่องราวแสนธรรมดาของนักออกแบบกับเด็กมัธยมข้างห้อง

ถ้าคุณแคร์กันมากพอ... [chanbaek,hunhan,kaisoo,taoho]

การเดินทางด้วยรถไฟของตากล้องตกงานกับนักดนตรีตกอับ

ความขัดแย้งของใครอีกคนเพื่อใครอีกคน [kaisoo]