HuaN_97

ถ้าแกได้รับจดหมายฉบับนี้ ตัวฉันก็คงอยู่ที่เชียงใหม่เสียแล้ว

You're the coffee that I need in the morning. You're my sunshine in the rain when it's pouring.

ผมและเธอกลับมาเจอกันอีกครั้งด้วยความบังเอิญ สองปีที่ผ่านมาเกิดการเปลี่ยนแปลงอะไรหลายๆอย่าง ผมกลับไปตกหลุมรักเธออีกครั้งแบบไม่มีเหตุผล ความรักครั้งนี้ไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ

นิยายเรื่อย ๆ เอื่อย ๆ คำเตือน เคะเป็นผู้หญิง

sehun x luhan

*เรื่องนี้พี่ลู่เป็นผู้หญิง

There is something pulling them together.

Life is about the people we meet And things we create with them. So let us go out and start creating, Life is too short to be spent alone. [End]

ครั้งหนึ่ง..โอเซฮุนอยากจะบ้า มีมนุษย์แบบลู่หานเหลืออีกตั้งหนึ่งคน

เค้าว่ากันว่า “ความรักทำให้คนตาบอด” แล้วถ้า ความรัก ทำให้คนตาบอดได้กลับมา มองเห็น ได้อีกครั้ง คุณจะเชื่อมั้ย?