หญิงสาวจากโลกวันสิ้นโลกที่ควรตายไปพร้อมสหายร่วมรบ กลับลืมตาตื่นขึ้นมาในร่างของ “หลินเยว่ซิน” หญิงวัยสิบเจ็ดปีผู้ยากไร้ในหมู่บ้านกันดาร พร้อมเด็กแฝดสามที่ผอมโซที่เรียกนางว่า "ท่านแม่"

สี่ปีที่หลอกให้เลี้ยงลูกน้องสาว พอความจริงเปิดเผย สามีสารเลวก็พรากเด็กไปคืนให้ จุดจบนางร้ายในนิยายคือความตาย เมื่อนางร้ายคนใหม่ลืมตาขึ้น ในเมื่อเขาเลือกน้องสาว นางก็ขอหอบลูกหนี เชิญรักกันให้พอใจเถอะ

มือหนึ่งกวัดแกว่งกระบี่ปลิดชีพเทพ อีกมือถือกำไม้คลึงแป้งซาลาเปา... ทว่าเพียงหนึ่งคำขอจากสตรีผู้ลึกลับ ที่จูงมือ 'เจ้าก้อนแป้ง' มาเคาะประตูร้าน จอมมารผู้ไร้ใจก็ไม่อาจเยือกเย็นได้อีกต่อไป!

ชาติก่อนเป็นคุณหนูน้อยไร้เดียงสา เมื่อได้โอกาสกลับมาอีกครั้งข้าจะเป็นดั่งเทพแห่งความตาย

ชาติที่แล้วฉันจำไม่ได้ว่าตัวเองตายยังไง แต่ชาตินี้ฉันขอไม่ยุ่งเกี่ยวกับใครทั้งนั้น ครอบครัวที่ดูไม่เหมือนครอบครัวเช่นนี้อย่ามีเลยจะดีกว่า แต่เอ๊ะ! นี่มันมิติส่วนตัวเหรอ

"ชาติก่อนข้าเทน้ำหมึกราดหัวเขา ชาตินี้ข้าจึงต้องเททองคำทับตัวเขาเพื่อไถ่โทษ!" คุณหนูใหญ่หลี่ย้อนเวลามาประเคนทองหมื่นชั่งเปย์ว่าที่ราชเลขาเพื่อซื้อชีวิตรอด ทว่าเขากลับทบต้นคืนมาเป็นสินสอดร้อยเท่า!

เธอคือนักแสดงสาวหน้าเงินที่ข้ามมิติไปในนิยายที่เธอพึ่งเซ็นสัญญาจะรับเล่นบทนำส่วนเขาคือท่านอ๋องจอมทะเล้นที่ถูกพระเชษฐาจับแต่งงานคนหนึ่งก็หน้าเงินอีกคนก็จอมกวนบาทาลืมชีวิตแต่งงานที่แสนสงบสุขนั้นไปได้เลย

ข้าอุตส่าห์พยายามหนีบท "ฮูหยินผู้น่าสงสาร" ที่ต้องตายอย่างไร้ทางรอด ทว่าโชคชะตากลับเล่นตลก ทำให้ข้าเวียนว่ายตายเกิดมาถึง 3 ครั้งก็หนีไม่พ้น เช่นนั้นชีวิตครั้งที่ 4 ข้าจะไม่หนีอีกเเล้ว..เเต่งก็เเต่งซิ!

ตายเพราะด่านักเขียนนิยายก็ว่าซวยแล้ว ยังต้องมาเกิดใหม่เป็นนางเอกที่โง่ที่สุดในเรื่องอีก พระเอกก็อันตราย ตอนจบก็ตายอนาถ เช่นนั้นขอเปลี่ยนชะตาใหม่ ครั้งนี้ข้าจะไม่ยอมตายตามบทเดิมเด็ดขาด

หญิงสาวจากศตวรรษที่สามสิบ หลุดเข้าร่างคนที่ชื่อเหมือนพร้อมกับของในมิติ บ้านที่แสนจะจนนางจึงต้องใช้ของในมิติให้คุ้มค่า หลังจากเก็บคนได้ชีวิตนางไม่สงบอีกต่อไป จ้าวชินเทียนชายผู้ดำรงตำแหน่งชินอ๋อง ไม่รู้