- 17
- 29
- 0
- 0 (0)
ไหมทองที่ทอจากเศษไหมทิ้งขว้าง แผนที่วังหลวงที่วาดด้วยถ่านดำ และคำสัญญาของทาสห้องเครื่องคนหนึ่งที่บอกว่า "ข้าจะกลับมา" นี่คือเรื่องราวของคนตัวเล็กๆ ที่ไม่มีวันยอมให้แผ่นดินกลืนกิน
ไหมทองที่ทอจากเศษไหมทิ้งขว้าง แผนที่วังหลวงที่วาดด้วยถ่านดำ และคำสัญญาของทาสห้องเครื่องคนหนึ่งที่บอกว่า "ข้าจะกลับมา" นี่คือเรื่องราวของคนตัวเล็กๆ ที่ไม่มีวันยอมให้แผ่นดินกลืนกิน
ใคร ๆ ต่างก็พูดกันว่าฟู่เป่าเป็นเด็กโง่หลังป่วยหนัก แต่ไม่มีใครรู้ว่าในหัวของเด็กหญิงวัยสี่ขวบมี "ซีโร่" ระบบอัจฉริยะที่จะพาครอบครัวผู้ยากไร้ ก้าวสู่การเป็นตระกูลหมออันดับหนึ่งของแผ่นดิน
มู่หรงเสวี่ย ว่าที่ชายาเอกผู้ถูกลดตำแหน่ง ตั้งมั่นแล้วว่าจะไม่มีวันยอมแพ้ก้มหัวให้ใคร แต่เมื่อได้พบกับเขา ความรักที่เขามอบให้กลับทำให้นางเริ่มจะพ่ายแพ้เสียแล้ว!

ด้วยความจริงที่ว่าชายผู้เป็นดวงใจแสดงความรังเกียจเหยียดหยาม ตอกย้ำว่านางเป็นเพียงสิ่งไร้ค่า ไร้ราคาในสายตาของเขาเพียงใด มันช่างกัดกินจิตใจของสตรีผู้ที่เคยมีแต่ความยโสโอหังจนแทบไม่เหลือชิ้นดี
ในเมื่อโชคชะตานำพาให้ข้ามาอยู่ในร่างของเจ้า ข้าจะตอบแทนด้วยการหาทางถอนหมั้นกับคุณชายชั่วผู้นั้นให้ได้!
คนหนึ่งเป็นนางมารที่แอบอ้างเป็นคุณหนูผู้งดงามอ่อนหวาน อีกคนแสร้งถูกเกี้ยวพาเพื่อสืบหาข้อมูลพรรคมาร ชะตาพาให้พวกเขามาพบกันในฐานะลูกพี่ลูกน้อง

การแย่งชิงความโปรดปรานก็เหมือนการไต่เต้าเพื่อขึ้นไปสู่ตำแหน่งผู้จัดการในบริษัท ก็คือการเพิ่มภาระงานแสนหนักโดยไม่ได้รับค่าตอบแทนที่คุ้มค่าแถมทำผิดก็เสี่ยงตุย..สู้เรานอนเป็นปลาเค็มเช่นนี้ดีกว่า
ชีวิตแรกของ “ซูซิงเกอ” จบลงในห้องทดลองที่เธอรัก.. เมื่อตื่นมาอีกครั้ง ซูซิงเกอจึงได้ชีวิตใหม่ในร่างของ “หลินเมิ้งหยา”คุณหนูสมองพิการ ที่มีผู้ปองร้ายเป็นแม่เลี้ยงและน้องสาวของตนเอง!

นางเค้นหัวเราะออกมาทั้งน้ำตา เป็นเสียงหัวเราะที่เต็มไปด้วยความสมเพชตัวเอง พลางก้มลงมองถุงหอมในมือ ตัวอักษรชื่อย่อของนางและเขาที่นางปักด้วยหยาดเหงื่อและรอยเข็มตำจนมือซ้ำ บัดนี้ช่างดูไร้ค่าและน่าขบขัน
"หนังสือหย่าแผ่นนั้น...ข้านำมันไปจุดไฟเผาเตาต้มน้ำแกงเมื่อวานแล้วเจ้าค่ะ ไฟลุกดีนักเชียว"

ความเจ็บปวดเสียดแทงจนแทบหายใจไม่ออก สายตาที่เริ่มจะมืดดับจ้องมองขึ้นไปบนท้องฟ้าอันกว้างใหญ่ คำถามหนึ่งดังขึ้นในห้วงสำนึกในเวลานั้น 'เหตุใดข้าต้องแลกทั้งชีวิตเพื่อบุรุษที่ไม่เคยมีข้าอยู่ในสายตาแม้แต่น้
เซิ่งอี้หว่านดั้นด้นพันลี้มารับสมรสพระราชทานเพื่อต่อชีวิตมารดา แต่เมื่อเหยียบเข้าเมืองหลวงกลับพบว่ามีแต่คนร้ายกาจ... กระทั่งโจวอ๋องผู้นั้นยังกล้ากัดปากนางจนแตก!
"กรี๊ดดดดด มันซวยอะไรอย่างนี้เนี่ย ข้านอนหลับของข้าอยู่ดีดี ถ้าจะตายก็ช่วยส่งไปเกิดใหม่ในที่ดีดีสิ ส่งข้ามาทำไมที่นี่กันเนี่ย" แง่งงง ส่งมารับความซวยแทนเจ้าของร่างที่ตายไปแล้วเนี่ยนะ สภาพ

หากมีโอกาสได้เลือกใหม่อีกครั้ง... นางจะไม่ยื้อแย่งฉีอ๋องผู้นี้กับสตรีนางใดทั้งสิ้น เขาปรารถนาผู้ใดก็เชิญเถิด ส่วนนางจะไม่มีทางรักเขาอีกจนตัวเองต้องมาตายอนาถเช่นนี้
โรซี่ นักวางแผนการเงินสาวผู้เชื่อว่าคนฉลาดย่อมเป็นฝ่ายได้เปรียบ กลับทะลุมิติมาอยู่ในร่าง ซูหว่านหนิง สะใภ้ที่ถูกทั้งครอบครัวเดิมและจวนโหวเอาเปรียบจนเกือบตาย เมื่อได้ชีวิตใหม่ นางจึงไม่คิดยอมใครอีก
ข้าต้องการเปลี่ยนแปลงแผ่นดิน ไม่ได้ต้องการเพียงความโปรดปราน...
‘ทุกหนแห่งที่นางย่างกราย บุรุษทั้งหลายต่างพากันหวนคะนึงหา’ ใช่ ต้องคะนึงหาเป็นแน่ เพราะแค่นึกถึงหน้าก็อยากหาวิธีฆ่าให้ตายอย่างสาสมแล้ว
ตื่นขึ้นมาหลังทะลุมิติเข้ามาในนิยาย... สามีก็ยื่นคำขอหย่าให้ทันที เพราะตัวร้ายอย่างเธอเอาเงินของเขาไปปรนเปรอชายอื่น ได้! แต่ก่อนจะหย่า ช่วยฉันไปกระชากเงินสองร้อยหยวนกับตั๋วอาหารคืนจากไอ้ผู้ชายเฮงซวย
นางคือสตรีร้ายกาจที่เขาควรชิงชังแต่เขากลับพลิกแผ่นดินตามล่าตัวนางและลูกสาวตัวแสบกลับสู่อ้อมกอดปากเคยบอกเกลียด แต่การกระทำกลับคลั่งรักจนไม่ยอมปล่อยมือ
ชาติก่อนฉันจมปลักอยู่กับความทุกข์ ชาตินี้ฉันต้องมีชีวิตที่ดีและมีความสุขกับสามีที่รัก แต่เอ๊ะ! นี่มันระบบซุปเปอร์มาร์เก็ตไม่ใช่เหรอ!
นับตั้งแต่ทายาทเพียงคนเดียวของจวนต้วนอ๋องอย่าง ‘เย่ฉวง’ ถูกลาเตะเข้าที่ศีรษะ จนสูญเสียความทรงจำ วันคืนอันแสนสุขของท่านอ๋องเสเพลก็ถึงกาลอวสาน