“สำนักนี้ดูเหมือนจะรุ่งเรือง แต่แท้จริงแล้ว สำนักก็ปลอมเปลือก คนก็เก๊!”

ผมน่ะมีนิสัยเสียที่ชอบอ่านบทสุท้ายของนิยายก่อนจะอ่านบทแรก ดังนั้นพออิเซไกเข้ามาในโลกนี้ผมเลยไม่รู้ข้อมูลอะไรสักอย่าง น่าปวดหัวจริงๆ ถ้าแบบนั้น ฉันขอทำตามใจ แต่ตอนจนตามต้นฉบับก็พอแล้วใช่มั้ยล่ะ!

หลี่ไฉ่เอ๋อร์ต้องแต่งเข้ามาเป็นชายารองอย่างไม่เต็มใจเพราะเงื่อนไขของพี่สาว เธอจึงวางแผนเสียพรหมจรรย์เพื่อที่จะได้ไม่ต้องแต่งให้เขา แต่ชายหนุ่มที่เธอเลือกเป็นเป้าหมายในคืนนั้นดันเป็นท่านอ๋องเสียเอง!

ของขวัญชิ้นสุดท้ายของพ่อคือความลับที่ซ่อนอยู่ในโลกเบื้องหลัง และทั้งหมดมุ่งมาที่ 'เขา' กฏข้อศูนย์ของมาเฟียที่เหนือกว่ากฏใด "---ผู้ที่ครอบครองกระสุนสัญญา...ผู้นั้นจะเป็นผู้นำสูงสุดของเหล่ามาเฟีย!"

"คนอื่นฝึกกระบี่เพื่อเป็นเซียน ข้าฝึกผ่าฟืนเพื่อเอามาต้มไข่กิน... แล้วทำไมพวกเจ้าถึงเรียกข้าว่าเทพศาสตรา?"

เรื่องราวของชายหนุ่มที่มองกลุ่มเมฆยามเย็น พลางคิดว่าเมื่อไหร่ Cote เล่มถัดๆไปจะออกมาให้อ่าน แล้วอยู่ดีๆก็โดนฟ้าผ่า แต่ก็ได้รับโอกาสเกิดใหม่เป็น อายาโนะโคจิ คิโยทากะ (แค่แต่งสนองตัวเอง อย่าคาดหวังฮะ)

ใครก็ต่างบอกว่า 'ซาริน่า' สะใภ้คนเล็กแห่งตระกูลซีมัวร์คือแม่มดอันธพาลประจำแคว้นตะวันตก ไม้เว้นแม้แต่ 'เอเดรียน' สามีของเธอเอง แต่แล้ววันหนึ่งจากแม่มดผู้ไม่เคยสนใจใครกลับทำตัวแปลกไป...