​"ให้พวกที่อยากเป็นได้เป็นไปเถอะน่า เรื่องของฮีโร่อะไรนั่น... ฉันหมดความหวังกับมันมานานแล้วน่ะ"

"กู้ฉางเกอ" เขยขยะที่ถูกภรรยาสวมเขาและแม่ยายขับไล่ ในวันที่ชีวิตตกต่ำถึงขีดสุด "ระบบตัวเลือกขั้นเทพ" ก็ตื่นขึ้น! จะเลือกเป็นคนขี้แพ้ต่อไป หรือเลือกที่จะ "ตบหน้า" ทุกคนที่ดูถูกแล้วก้าวขึ้นเป็นมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของโลก?

มันก็เพียงความฝันตื่นหนึ่งของชีวิต ประสบพบพานโชคชะตานำพา..

แค่ลงไปหยิบขนมในโกดัง ทำไมถึงหลงไปต่างมิติ!? แถมเจอคนหลับอยู่ในโลงศพ!? คืนฮาโลวีนนี้ ครูมนุษย์ผู้มีดาวหายนะติดตัว ดันไปปลุกแม่มดแห่งศตวรรษขึ้นมา! แต่เอ๊ะ—ทำไมเธอถึงดูใสซื่อ และงงโลกพอ ๆ กับเขาล่ะ!?

ในเสียงไวโอลินที่แผ่วเบา มีความลับซุกซ่อน... และในความเงียบของราตรี มีหัวใจมากมายกำลังเต้นแรง

'หวังลี่จิ่น' ลืมตาตื่นขึ้นมาก็พบว่าตนเองอยู่ในร่างของหลิวม่านโหรว บุตรสาวคนโตของตระกูลหลิวที่มีนิสัยอ่อนแอ และยอมคน แถมยังถูกแม่เลี้ยงรังแก แต่คนอย่างเธอจะไม่ยอมให้ใครมารังแกอีก จากนี้ไปเธอขอเอาคืน!

ท่ามกลางยุคทองแห่งโจรสลัด เด็กหนุ่มผู้ได้รับ “ระบบสืบทอดดาบ” ได้ปลดล็อกพลังของเหล่ายอดนักดาบในตำนาน คมดาบของเขางดงามดั่งภาพฝัน—แต่ซ่อนเจตนาฆ่าฟันไร้ขีดจำกัดไว้ภายใน เมื่อปีศาจสีแดงถือกำเนิด ทะเลทั้งผื

ถ้าลองมาเกิดใหม่ดูสักครั้งก็จะรู้ว่าชีวิตใหม่มันไม่ง่ายเลย ยิ่งต้องอยู่ในเรื่องที่เจอแต่ความตายแบบนี้ด้วย ไหนจะต้องเอาตัวรอด ไหนจะต้องหาเงินอีก อะไรนะจะชวนฉันไปเป็นโจรเหรอ ? ก็ฟังดูไม่แย่เท่าไหร่นี่นา

ฮารุคาวะ เซเซริ คือผู้เล่นที่มีสิทธิ์แก้ไขโชคชะตาของผู้คนบนโลกนี้ ซึ่งเจ้าเจตจำนงของโลกก็ขัดขวางกันทุกทาง แต่ต่อให้ต้องลองสักกี่ร้อยครั้งเธอก็จะไม่ยอมให้พวกเขาต้องตาย!! ฮาเร็มห้าพยัคฆ์ (ยกเว้นดาเตะ)

ซาโต้ซังน่ะใจดี -- จริงๆนะ?

เมื่อโลกเข้าสู่เกมเดิมพันหมื่นโลก และมนุษยชาติมีโอกาสล่มสลายทุกเมื่อ แต่ฉันกลับตื่นขึ้นมาในร่าง 'เซเรน่า' มหาจอมเวทย์ไฮเอลฟ์เลเวล 1,000 ที่ฉันปั้นมากับมือ!

ทำไมแค่ชั่วพริบตาเดียวจากตำรวจหน่วยปฏิบัติการพิเศษของประเทศไทย ถึงได้กลายเป็นเด็กอนุบาลตัวป้อมของญี่ปุ่นไปได้กันล่ะเนี่ย!? (ไม่แต่งต่อแล้วคับบบบ)

เจ้าหนูใจเย็น ที่นี่ร้านเครื่องเขียน อย่าทำหน้าเหมือนที่นี่ลอบค้าอาวุธสิ [โปรดอ่านข้อมูลเบื้องต้น]

“แค่เมียในสัญญา...อย่าคิดจะมีค่ามากกว่านั้น” เขาจ้างเธอมาแต่งงาน แต่ดันเผลอใจทุกครั้งที่เธอจะจากเขาไป

สิ้นเสียงกระซิบยั่วเย้า ริมฝีปากหวานก็ประกบทาบลงบนริมฝีปากของเขาอย่างแนบสนิท ความร้อนจากลมหายใจที่ผสมผสานคลอเคล้า แล่นริ้วไปทั่วร่างกายราวกับถูกโลมไล้ด้วยเปลวไฟแห่งปรารถนา

หลังจากที่ได้เป็นนักส่งของมาตลอดหลายปี ก็ได้เจอกับพัสดุประหลาดที่จ่าหน้าซองถึงผม เมื่อเปิดดูก็พบจี้ที่พาไปต่างโลกได้?? แต่พอได้ไปแล้วไหงผมถึงเป็นเด็กกันล่ะ!?

นิยายหมาๆ ของนักเขียนหมาๆ

ทำไมต้องย้อนเวลาทุกครั้งที่เพื่อนร่วมรุ่นตายด้วยฟระ?! และทำไมคนที่จะตายถึงเป็นพวกเอ็ง 5 คนตลอดวะเนี่ย!? แต่ในที่สุดก็ช่วยให้คน 4 คนรอดตาย มันควรจะจบ ถ้าไอ้ฟุรุยะไม่โดนยิงตาย! " ไอ้งั่งหัวทองเอ๊ย! "

การตุยสุดซวยได้นำพาเขามาต่างโลกมาเจอเรื่องซวยๆอีก