อุ๊ย ผู้หล่อ นี่ๆ รู้จักฮันเตอร์วอริเออร์ไหม?

เขามันก็แค่เด็กวัด ส่วนเธอเป็นถึงลูกสาวของนักธุรกิจเบอร์ต้นของประเทศ หมาวัดอย่างเขาขอแค่ได้แอบรักเธอก็พอ

เทียนชิน เด็กหนุ่มผู้เกิดในตระกูลใกล้ล่มสลาย กำลังจะถูกลบชื่อออกจากประวัติศาสตร์ แต่แล้ว…ระบบสวรรค์สืบทอดตระกูลก็ตื่นขึ้น

“สวัสดีครับคุณเอมอร...เราสองคนเป็นช่างที่คุณติดต่อให้มาซ่อมแอร์ครับ”

ของขวัญชิ้นสุดท้ายของพ่อคือความลับที่ซ่อนอยู่ในโลกเบื้องหลัง และทั้งหมดมุ่งมาที่ 'เขา' กฏข้อศูนย์ของมาเฟียที่เหนือกว่ากฏใด "---ผู้ที่ครอบครองกระสุนสัญญา...ผู้นั้นจะเป็นผู้นำสูงสุดของเหล่ามาเฟีย!"

"คนอื่นฝึกกระบี่เพื่อเป็นเซียน ข้าฝึกผ่าฟืนเพื่อเอามาต้มไข่กิน... แล้วทำไมพวกเจ้าถึงเรียกข้าว่าเทพศาสตรา?"

ชีวิตรอบแรก ฉันช่วยเหลือไรเดอร์ทุกคนที่รู้จักจนกระทั่งถูกทรยศและตาย ชีวิตที่สอง ฉันกลายเป็นผู้ทำลายล้างตามต้นฉบับแต่ก็ถูกโฮมะจีโอกำจัดตามระเบียบ ชีวิตที่สาม...ขอให้ฉันได้พักเถอะ ฉันทำตามหน้าที่โว้ย

หลงเฉิน: ผมตายแล้วสินะ พระเจ้า: ใช่ หลงเฉิน: ท่านทำใช่ไหม พระเจ้า: โทษทีนะข้ากำลังจะตัดเส้นชีวิตของเจ้ามังกรนะแต่พลาด หลงเฉิน: ไปเกิดใหม่ได้ปะ พระเจ้า: เคเดี๋ยวจัดให้แถมให้พร3ข้อเลยอะ

นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาที่ไม่เหมาะสมสำหรับผู้ที่มีอายุต่ำกว่า 20 ปี -​ฉากและการบรรยายที่มีเนื้อหาทางเพศอย่างโจ่งแจ้ง -​ภาษาและการกระทำที่ไม่สุภาพ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

นางจงใจเข้ารับการคัดเลือกสนม ข่าวหนาหูว่าฮ่องเต้เป็นบุรุษตัดแขนเสื้อไม่ก็โรคประหลาด นั่นย่อมดีต่อแผนการชำระแค้นมิใช่หรือ ได้เข้าวังในฐานะสนม ซ้ำยังมิต้องเปลืองตัว ผู้ใดจะคาดคิดว่านางกำลังทำผิดมหันต์!

"กระจกวิเศษ...บอกข้าเถิด ผู้ใดงามเลิศในปฐพี" ใครจะเชื่อว่ากระจกวิเศษนั้นดันพา สโนไวท์กับเหล่าคนแคระย้อนเวลาไปในอดีต เจอดะดี๊ ม้อมมี่ ในวัยไล่เลี่ยกับตัวเอง เอาละสิ เอาละสิ เอาละสิ!!!

ทำไมถึงเหมือนร่างกายถูกทรมานอย่างนี้ รู้สึกเจ็บไปหมดโดยเฉพาะแผ่นหลัง ใช่แล้วเธอถูกรถชนเพราะเธอเดินไม่ดูทาง หลังจากไปเห็นภาพบาดตาของสามีกับผู้หญิงคนอื่น แต่ทำไมเธอไม่อยู่ที่โรงพยาบาลกัน นี่มันที่ไหน

เมื่อโลกตกอยู่ในความวุ่นวายจากสัตว์ประหลาด มีกลุ่มคนที่สามารถทำสัญญากับกลุ่มดาวเพื่อรับพลัง ชายหนุ่มพนักงานบริษัทที่พึ่งโดนไล่ออกได้รับโอกาสทำสัญญากับผู้กลุ่มดาว แต่ไหงถึงต้องมาทำไร่ทำสวนล่ะเนี่ย!

“สำนักนี้ดูเหมือนจะรุ่งเรือง แต่แท้จริงแล้ว สำนักก็ปลอมเปลือก คนก็เก๊!”