- 67
- 5.3K
- 618
- 0 (0)
คนอื่นมีแต่อยากได้ระบบคอยช่วยเหลือ แต่ระบบอย่างฉันนี้ ยัดเยียดตัวเองให้คนสวยด้วยวิธีสาระพัด ได้โปรดรับระบบอย่างฉันด้วยเถอะค่ะ
คนอื่นมีแต่อยากได้ระบบคอยช่วยเหลือ แต่ระบบอย่างฉันนี้ ยัดเยียดตัวเองให้คนสวยด้วยวิธีสาระพัด ได้โปรดรับระบบอย่างฉันด้วยเถอะค่ะ
ก็ได้ยินมาบ่อย ๆ ว่าถ้าได้คนแบบยามาโมโตะ ทาเคชิ เป็นแฟนคงจะโชคดีมาก ๆ เรื่องนี้เขาเห็นด้วย (yamamoto x oc)
“เมื่อเราคิดถึงใครบางคนและปราถนาที่จะได้พบเขา ผู้ที่เราปราถนาจักพบเจอหามิใช่บุคคลผู้นั้นแต่หากเป็นตัวตนในความทรงจำซึ่งเป็นอดีต”
‘นอกจากผมทุกคนล้วนโง่เขลา’ นั่นคือสิ่งที่ประธานบอกผม แต่หลังจากเกิดใหม่ผมก็ได้พบเจอกับผู้คนที่ตามความคิดของผมทัน ดูเหมือนว่าโลกใบนี้ก็พอมีคนฉลาดอยู่บ้างนะ
" รุธิระไปไหนแล้วล่ะ " " ไม่รู้ ไปหาแถววงซุบซิบสักวงสิ " มินาโตะ รุธิระ ชายผู้มีหลายใบหน้ามาตั้งแต่เด็ก ตัวตนในคราบนักข่าว ศูนย์กลางวงซุบซิบ สัตว์สังคมที่แท้จริง และนี่คือชีวิตประจำวันของเขา
คนเราจะสามารถรักคนที่เคยทำร้ายเราได้จริง ๆ เหรอ
อนาคต คือช่วงเวลาที่คาดเดาไม่ได้ ไม่มีใครรู้ว่าในอนาคตจะได้พบกับเหตุการณ์แบบไหนหรือได้พบกับใคร “อ๋อ เด็กคนนั้นคือลูกสาวของซันซัสน่ะ” …และหนึ่งในคนที่เหล่าวองโกเล่จากอดีตไม่คิดว่าจะได้พบก็คือ เด็กคนนี้
ทุกคนมักมองเขาเป็นเจ้าห่วยสึนะเสมอยกเว้นเธอ ถึงแม้ตัวเธอจะไม่ชอบข้องเกี่ยวกับเขามากนัก แต่เธอก็มักปรากฎตัวเสมอในยามที่เขาต้องการ แบบนี้จะไม่ให้เขารักเธอได้ยังไงกัน
โลกคู่ขนาน เรื่องราวของลูฟี่อีกคนที่ไม่ใช่โจรสลัด แต่เป็น ทหารเรือ.. [ #แฟนฟิค AllLuffy ํYaoi ,BL ]
สลอธก็แค่ต้องการความสงบในการนอน แต่น้องชายที่อยู่บ้านข้างๆ ขยันสร้างเรื่องเสียเหลือเกิน ทั้งเสียงระเบิด เสียงปืน และอีกมากมาย... ปล่อยสลอธไปนอนเถอะ
เมื่อลู่เจียซินย้อนเวลากลับไปในปี 1983 สถานการณ์ที่เธอต้องเผชิญก็คือ สามีเดิมของเธอสอบเข้ามหาวิทยาลัยไม่ผ่านและถูกจับตัวไป แม่เลี้ยงของเธอเป็นคนอ่อนหวานภายนอกแต่มีจิตใจที่มืดมน
“วันนี้จะกินอะไร?” วุย! “สตอเบอร์รี่ช็อตเค้กอีกแล้วเหรอ?”
ทำไมต้องย้อนเวลาทุกครั้งที่เพื่อนร่วมรุ่นตายด้วยฟระ?! และทำไมคนที่จะตายถึงเป็นพวกเอ็ง 5 คนตลอดวะเนี่ย!? แต่ในที่สุดก็ช่วยให้คน 4 คนรอดตาย มันควรจะจบ ถ้าไอ้ฟุรุยะไม่โดนยิงตาย! " ไอ้งั่งหัวทองเอ๊ย! "
เฉินสวีคุนไม่ได้ตั้งใจให้เกิดเรื่องร้ายแรง ทว่าสิ่งที่หญิงสาวสูญเสีย เขาต้องรับผิดชอบเธอ
เรื่องราวของพ่อมดคนหนึ่งที่จบชีวิตของตัวเองลงแล้วได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ในต่างโลก(แบบงง ๆ )โดยที่ยังมีความทรงจำเดิมอยู่ครบถ้วนและดันสามารถใช้เวทมนตร์ในโลกแห่งความเชื่อทางวิทยาศาสตร์นี้ได้ด้วยอีกต่างหาก!!
เมื่อแฮร์รี่อดทนจนถึงขีดสุดกับครอบครัวเดอร์สลีย์ เขาได้ย้ายตนเองลบตัวตนเก่าทั้งหมดของเขาเพื่อที่จะเริ่มต้นชีวิตใหม่ให้ห่างไกลจากที่นี่
ปากดีขี้เหงาเอาแต่ใจเป็นคำจำกัดความของเด็กแสบชัด ๆ แล้วก็ดันปากร้ายข่วนเจ็บเสียด้วย
ไม่เคยคิดฝันมาก่อนในชีวิตว่าวันนี้จะมาถึง วันที่ฉันต้องมาใช้ชีวิตเป็นตัวละครของตัวเองที่เคยเบียวไว้สมัยม.ต้น!!! กรี๊ดดด พวกเธออย่าพูดนะยะ อย๊า ฉันขอโทษที่เคยเบียว ขอโท๊ษ!!!
หลังจากโดนบาซูก้าทศวรรษทำให้มาอยู่ในอีกโลก ใครจะคิดว่าได้มาอยู่ในโลกที่เรียกว่าคุณไสย แต่เขาไม่ได้เป็นพวกใช้คุณไสยซะหน่อยแต่เป็นพวกใช้ไฟดับเครื่องชน ใครก็ได้เอาเขากลับไปที
คุ้มกันเมียนายท่านจากอริตัวเป้งอยู่ดี ๆ รู้ตัวอีกทีก็กลายเป็นทารกบ้านนูระไปเสียแล้ว