หนี้ 2 ล้าน! เซี่ยเหยียนจึงงัด ผลงานระดับเทพ มาพลิกชีวิต จะปั่นอารมณ์คนอ่านให้หัวเราะ ร้องไห้ หรือเดือดจัด เขาก็ทำได้ทุกแนว นี่คือการผงาดของอัจฉริยะที่จะขึ้นเป็นราชาแห่งโลกสองมิติคนต่อไป!

ติงหยวนหยวนทะลุมิติมาอยู่ในร่างของพระชายาที่ถูกรังเกียจ ร่วมหอได้หนึ่งคืนก็ได้รับหนังสือหย่า เธอถูกขับไล่ไปอยู่บ้านนอก ภายหลังพบตนเองตั้งครรภ์ลูกแฝด ไม่เป็นไรทายาทอ๋องทั้งสองนี้ นางจะเลี้ยงเอง!

เมื่อการแต่งงานเริ่มจากการบังคับ ผู้ชายที่ไม่รักกลับไม่ยอมปล่อย ผู้หญิงที่รักหมดใจต้องทนถูกครอบครอง ระหว่าง “อยู่ต่อ” กับ “หายไปจากตัวเอง” เธอจะเลือกอะไร เมื่อคำว่า หย่า คือสิ่งต้องห้าม

แนวยำถังซานกับอวี้เสี่ยวกังอีกเช่นเคย

ถ้าเปรียบถิงซูมี่เป็นดั่งน้ำผึ้งอันหอมหวาน ถังซานก็คงจะเป็นแมลงที่บินเข้าไปดอมดม หลงใหล มัวเมา และอยากเก็บมันไว้แต่เพียงผู้เดียว แมลงตัวอื่นอย่าได้หวังจะได้ลิ้มลอง (กำลังรีไรท์เนื้อเรื่องช่วงแรกค่ะ)

”งามล่มเมือง“ นิยามที่ใต้หล้ามอบให้แก่สตรีใต้อาภรณ์ขาว ความงามที่เป็นภัย สามารถทำให้บุรุษทั่วแดนพร้อมชิงชัยเพื่อได้นางมาครอง

ได้โอกาสย้อนกลับมาก่อนวันสิ้นโลก 1 เดือนงั้นหรอ ชาตินี้ฉันขอไม่เป็นเครื่องมือให้ใครใช้ประโยชน์อีก ของวิเศษงั้นหรอ ฉันจดจำมันได้ทั้งหมดว่าพวกมันอยู่ที่ไหน . . . เอ๊ะ นั่นมันหน้าจอระบบหรือเปล่านะ ?

เซียนพฤกษาอย่างข้าช่างอาภัพนัก ต้องลงมาผ่านด่านเคราะห์กรรมในครอบครัวชาวนายากจนข้นแค้น ถูกสวรรค์บังคับให้ทำภารกิจยังไม่พอ ยังถูกเลือกให้เป็นผู้ค้นหากองทัพอันทรงพลังที่เร้นกายอยู่ในแผ่นดินต้าหยวน

จากคนธรรมดาได้สร้างพลังของตัวเอง สร้างระบบของตัวเองผ่านลูสิดดรีมที่รักษาข้อมูลได้ จนเขาได้ล่วงรู้ความลับบางอย่างของจักรวาล ไปกลับจากโลกและผ่านมิติต่างๆได้ด้วยตัวเอง

เมื่อถูกดึงเข้ามาอยู่ในนิยายที่มีบทเป็นเพียงแค่ตัวประกอบและต้องจบชีวิตไปในที่สุด เสิ่นอี้จึงอยากที่จะลองเปลี่ยนเส้นเรื่องของนิยาย เพราะเขายังต้องรับหน้าที่เลี้ยงดูเจ้าก้อนแฝดสองคนที่นั่งมองเขาตาปริบๆ

ยิ่งเดรโกเองพยายามปิดความรู้สึกนี้ไว้...มันก็ยิ่งพรั่งพรูออกมา ยิ่งพยายามวิ่งหนีมันก็ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ และสุดท้ายในที่สุดก็เก็บมันไว้ไม่ไหวอีกต่อไป... -โบตั๋นของมัลฟอย

คนสี่คนที่เริ่มความสัมพันธ์ดั่งตลกร้าย ได้รู้จักกันในความไม่น่าจะเป็นผ่านวันหัวเราะร่าและน้ำตาริน ผูกพันจนเป็นเพื่อนรัก มีชายเข้ามาใหม่ระหว่างทางเหมือนจะเป็นส่วนหนึ่ง แต่ก็ไม่ใช่แบบนั้นเสียทีเดียว

ได้เกิดใหม่ทั้งที เหตุใดจึงไม่เกิดใหม่เป็นคุณชายผู้สูงศักดิ์ ไยต้องเกิดเป็นคุณชายผู้อาภัพกลายเป็นคนขอทานด้วยเล่า โธ่! ชีวิต ช่างบัดซบเสียจริง

“แม้ว่าจะมีทุกข์เช่นไร. . .ชีวิต มีเพียงแค่ครั้งเดียว มิอาจหวนคืน. . .นี่แหละคือมนุษย์” ปล.อัปเดตไม่ตายตัว(แอปแก้ไขแล้ว ว่ะฮ่าฮ่า!!!)

"ไม่ว่าเธอจะหนีไปหลบอยู่ในนรกขุมไหน... พี่ก็จะตามลงไปอุ้มเธอกลับมาไว้ข้างกายเหมือนเดิมให้ได้…พาขวัญ "

ลิลลี่ นักศึกษาปี 3 ผู้ไม่สนใจกิจกรรม ถูกลากให้ลงสนามมหาลัยเพื่อหาความหมายของมิตรภาพและความรัก โดยมีดอกจัน รูมเมตปากร้ายใจดีคอยซัพพอร์ตอย่างลับๆ เป้าหมายคือพิชิตใจตะวัน นักกิจกรรมตัวพ่อ

หลิงอวี่เยี่ยนถูกหักหลังจากชีวิตเก่าและฟื้นขึ้นมาในร่างโอเมก้าท้องแก่ใกล้คลอด แถมพ่อของเด็กในท้องก็หายหัว ในขณะที่กำลังคิด"ติ๊ง!" [ระบบหม่ามี๊มือทอง ขอแสดงความยินดี! ผู้ใช้ใหม่ยืนยันตัวตนสำเร็จ] "..."

บทคนจะดวงซวย อยู่ดี ๆ ก็ทะลุมิติมาเป็นนางร้ายที่ตายเพราะขวางทางรักพระนาง แถมถูกบีบให้ใช้มิติวิเศษพาสามีโง่หนีอุทกภัยครั้งใหญ่ในปี 30 อีก บทเวรเอ๊ย แค่เขียนให้นางร้ายมีชีวิตสุขสบายหน่อย มันจะตายรึไง!